کد خبر : 1698

به امید آشوب

ساده‌ترین برداشت این است که ترامپ، مثل بعضی از منتقدان و مخالفان سندرز در حزب دمکرات و نیز بعضی از جمهوری‌خواهان، معتقد است نامزدی مثل سندرز با رویکردهایی که می‌توان آن‌ها را تندروانه توصیف کرد، رقیب بهتری برای او خواهد بود.

رئیس‌جمهور آمریکا بعد از پیروزی برنی سندرز در نوادا و پیشتازی تک‌نفره‌اش در رقابت، به او تبریک گفت. او با اشاره به این که «برنی دیوانه» در نوادا برده به او تبریک گفت و از او هم خواست نگذارد این پیشتازی را از او بگیرند یا شاید به عبارت دیگر، بدزدند. سؤال اینجاست که انگیزه رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه از تبریک‌گفتن به یک دمکرات در رقابت حزبی چیست؟

این احتمال را البته باید در نظر گرفت که ترامپ واقعاً انگیزه پیچیده‌ای نداشته و صرفاً با بی‌اهمیتی‌ای که معمولاً برای موضع‌گیری‌هایش از جایگاه رئیس‌جمهور قائل است، مثل یک مسابقه ورزشی، بعد از پیگیری اخبار به برنده تبریک گفته‌است، اما می‌شود گمانه‌زنی‌هایی در این باره هم کرد.

ساده‌ترین برداشت این است که ترامپ، مثل بعضی از منتقدان و مخالفان سندرز در حزب دمکرات و نیز بعضی از جمهوری‌خواهان، معتقد است نامزدی مثل سندرز با رویکردهایی که می‌توان آن‌ها را تندروانه توصیف کرد، رقیب بهتری برای او خواهد بود. این نگاه می‌گوید سندرز به خاطر این که بیش از حد چپ‌گراست، شانس کمتری در اقناع رأی‌دهندگان میانه‌رو یا محافظه‌کار مخالف ترامپ خواهد داشت و در صورتی که نامزد نهایی حزب دمکرات شود، شانس پیروزی ترامپ بیشتر می‌شود. این نگاه البته تصمیم رأی‌دهندگان را تماما بر مبنای محاسبات سیاسی چپ-میانه-راست می‌بیند، در حالی که در همین رقابت دمکرات‌ها دیده شده که لزوما چنین نیست و خیلی رأی‌دهندگان، مثلاً جو بایدن و سندرز را همزمان به عنوان گزینه‌های مطلوب خود توصیف می‌کنند، علی‌رغم فاصله مواضعشان.

اما انگیزه احتمالی دیگر علاقه به احتمال آشوب در رقابت دمکرات‌هاست که ظاهراً روسیه را هم متقاعد کرده در حمایت از سندرز در ماجرا دخالت کند. پیشتازی سندرز فاصله مواضع او با ساختار قدرت حزب دمکرات را آشکار کرده‌است و آن‌ها نیز علنا مخالفت خود با او را اعلام می‌کنند. ترامپ با این دخالت امیدوار است این آشوب ادامه‌دار و تشدید شود، چون علاوه‌بر تبعات چنین درگیری‌ای در حزب رقیب، امید جمهوری‌خواهان این است که اختلاف حاصل از این تقابل، به ائتلاف و اتحاد دمکرات‌ها برای رقابت نهایی آسیب بزند.

چیزی که این مسئله را پیچیده‌تر می‌کند، احتمال تمام‌شدن رقابت بدون وجود کاندیدای حائز اکثریت است. اگر کار به جایی برسد که تا روز آخر هیچ کس اکثریت را کسب نکند، حزب در روز مجمع نامزد را انتخاب خواهد کرد و بسیاری امیدوارند آن روز، به‌خصوص اگر سندرز با فاصله پیش نیفتاده باشد، مجمع جلوی سندرز را بگیرد و کس دیگری را نامزد کند. با دمیدن در آتش اختلاف ترامپ و یارانش امیدوارند، آن روز بدنه حامی سندرز علیه حزب طغیان کنند و مثلاً پای صندوق انتخابات اصلی حاضر نشوند.

علاوه‌براین، جمهوری‌خواهان امیدوار و بعضی دمکرات‌ها نگران‌اند، حضور سندرز به عنوان گزینه ریاست‌جمهوری، نامزدهای دمکرات در کنگره را به دردسر بیاندازد. صاحبان این نگاه می‌گویند دمکرات‌ها مجبور می‌شوند یا با حمایت از رویکردهای چپ‌گرایانه سندرز، رأی میانه را از دست بدهند یا با فاصله‌گرفتن از آن‌ها، حمایت بدنه حامی سندرز را ببازند یا بدون موضع‌گیری آشکار، کلا وضعیت خود را مغشوش کنند.

البته این سناریوها قطعی نیستند. تا روز انتخابات اتفاقات زیادی ممکن است بیفتد. حتی ممکن است با ماجراهایی مثل دعوای ترامپ با دادستان، مشکل اقتصادی حاصل از کرونا یا حتی ناکارآمدی دولت در مدیریت همین ماجرای کرونا یا هر اتفاق دیگری، ترامپ آن چنان در رقابت عقب بیفتد که آثار حضور سندرز خنثی شوند. با این حال فعلاً به نظر می‌رسد ترامپ موفقیت سندرز را ترجیح می‌دهد و البته با دخالت در ماجرا، سعی می‌کند در آتش اختلاف دمکرات‌ها بدمد.

ارسال نظر