کد خبر : 4404

گزینه‌های معاون اولی بایدن چه کسانی هستند؟

اوت از راه رسید. جو بایدن که گزینه قطعی دمکرات‌ها برای رقابت با رئیس‌جمهور ترامپ است گفته بود این ماه نفر دوم دمکرات‌ها در این انتخابات، یعنی گزینه معاون اولی را اعلام خواهد کرد.

از بالا از راست: سوزان رایس، کامالا هریس، الیزابت وارن، کیشا لنس باتمز، ول دمینگز، استیسی ایبرامز

ماه آینده ماه اوت است. جو بایدن که گزینه قطعی دمکرات‌ها برای رقابت با رئیس‌جمهور ترامپ است گفته بود در این ماه نفر دوم دمکرات‌ها در این انتخابات، یعنی گزینه معاون اولی را اعلام خواهد کرد. او در آخرین مناظره با برنی سندرز که در شرایط اوج کرونا، بدون تماشاچی و با توجه حداقلی برگزار شد، این را هم اعلام کرد که گزینه معاون اولی خود را از میان زنان انتخاب خواهد کرد.

بایدن کمی تا قسمتی ناچار به چنین وعده‌ای برای اقناع بخش مهمی از رأی‌دهندگان حزب دمکرات بود. رقابت درون‌حزبی دمکرات‌ها برای انتخاب گزینه رقابت با ترامپ این دوره متنوع‌ترین ترکیب ممکن را با چند «اولین» مهم داشت. حضور چندین گزینه غیرسفید، چند زن شامل چند زن غیرسفید، چند گزینه جوان شامل کسی که در صورت پیروزی به لحاظ سن‌وسال تاریخ‌ساز می‌شد، گزینه‌هایی فاقد سابقه کلاسیک و سنتی سیاسی و اولین نامزد جدی علنی همجنس‌گرای تاریخ آمریکا، بدنه رأی‌دهنده این حزب، به‌خصوص در میان جوانان و چپ‌گراها را بسیار هیجان‌زده کرده بود. در نهایت، تکراری‌ترین ترکیب ممکن، یعنی یک پیرمرد ۷۰ ساله سفیدپوست دگرجنس‌گرا که چندین دهه اخیر عمر خود را در واشنگتن گذرانده بود پیروز شد و این برای بسیاری ناامیدکننده بود؛ به‌خصوص که چند نفر از آن گزینه‌های هیجان‌انگیز، در میانه رقابت طی یک تصمیم جناحی با هم کنار کشیدند تا بایدن را در مقابل برنی سندرز، از محبوبان قلوب این قشر برنده کنند. برخی حتی همین که رقابت اصلی بین این دو پیرمرد ۷۰ ساله شکل گرفته بود هم ناراضی بودند و زمزمه‌های البته بی‌پایه حضور احتمالی سندرز کنار بایدن هم کلافه‌شان کرده بود. از همین رو بایدن که در دوران رقابت نیز امتیازهایی به این گروه داده بود، با اعلام این که نفر دوم خود را از میان زنان انتخاب خواهد کرد، سعی کرد امتیازی به آن‌ها بدهد. کمی بعدتر بایدن زمان اعلام این نفر دوم را ماه اوت اعلام کرد. از این رو، مروری بر نام‌هایی که در فهرست احتمالات هستند، بی‌مناسبت نیست.

ایمی کلوبشار، گزینه کنارکشیده

واضح‌ترین نشانه از تحولات سریع و وضعیت فعلی اعلام کناره‌گیری کلوبشار از میان گزینه‌های درنظرگرفته بود. شبیه‌ترین گزینه در میان زنان برجسته حزب دمکرات به بایدن، همین ایمی کلوبشار بود. زنی میانه‌رو از ایالات‌های غرب میانه که البته به اندازه بایدن هم پیر نبود، اما سابقه قابل‌اتکایی در دنیای سیاست هم داشت، حتی در دوران رقابت درون‌حزبی، در مدت کوتاهی که به نظر می‌رسید بایدن به مشکل خورده است هم کلوبشار به عنوان جایگزین او در پرچم‌داری جناح میانه حزب دمکرات مطرح شد.

در این مرحله اما کلوبشار با دو مشکل مواجه شد، اول این که در فاصله بین آن روز و این روز، موضوع تبعیض نژادی عملا تبدیل به مهم‌ترین موضوع یا لااقل یکی از موضوعات صدر فهرست شد و در نتیجه، برای بایدن سفیدپوست که البته شخصاً هم یکی دو چالش با سیاهان داشته، انتخاب گزینه سیاه‌پوست مطلوب‌تر شد. از طرف دیگر، کلوبشار سابقه فعالیت در قوه قضاییه داشته و در نتیجه بخشی از سیستمی بوده که به عقیده بسیاری از معترضان فعلی و حامیانشان، در حال اعمال تبعیضی نظام‌مند علیه آنان بوده است. در نتیجه همین‌ها، کلوبشار تصمیم گرفت فشار را از روی خود و بایدن بردارد و اعلام کند که نیست و ترجیح می‌دهد، یکی غیرسفید به عنوان گزینه معاون اولی اعلام شود. در واقع بالاگرفتن بحث‌های مربوط به سیاهان و تبعیض نژادی، گزینه در ظاهر مطلوب «زن میانه‌روی از غرب میانه» را کنار زد. گرچن ویتمر، فرماندار میشیگان نیز از همین جنس بود و تا پیش از این داستان، تا حدی جدی شده بود که ترامپ حمله به او را آغاز کرده بود، اما با همین داستان، نام او نیز از فهرست دور شد.

الیزابت وارن: دشمن قدیمی

وارن دیگر گزینه جدی برای قرارگیری در این جایگاه است اما به نظر می‌رسد تمام علت مطرح‌بودن او به سابقه و جایگاه سیاسی‌اش برمی‌گردد. وارن از قهرمانان جناح چپ حزب دمکرات در کنار برنی سندرز به حساب می‌آید و این می‌تواند برای جلب رضایت این بخش متزلزل از سبد رأی دمکرات مفید باشد. به عنوان یک متخصص اقتصادی وجهه خوبی در این زمینه دارد و سابقه سیاسی او نیز مطلوب بوده است. زن هم هست.

اما وارن هم مشکلات خود را دارد و علی‌رغم همه مزیت‌هایش به عنوان یک معاون اول، انتخاب او از برخی زوایا عجیب به نظر می‌رسد. وارن خود همانند بایدن در دهه هشتم زندگی سر می‌کند. علاوه‌براین، شخص بایدن و وارن در سال‌های گذشته سابقه اختلافات شدیدی بین خودشان داشته‌اند و درگیر بوده‌اند و هیچ رابطه حسنه‌ای با هم ندارند. ضمن این که به لحاظ سیاسی هم مشخص نیست برگه رأیی که یک طرفش بایدن، نماد میانه‌رو و طرف دیگرش، وارن از یاری‌رسانان به سندرز در احیای جناح چپ باشد، چقدر معنادار است.

علاوه‌براین، شرایط روزها و هفته‌های اخیر و اعتراضات علیه تبعیض نژادی باعث شده است بسیاری خواهان انتخاب گزینه‌ای غیرسفید برای همراهی بایدن هستند و این نیز برای او مشکل‌ساز است.

کامالا هریس: بازیگر سردرگم رقابت مقدماتی

درباره مسیر منتهی به شکست هریس در رقابت‌های مقدماتی حرف برای گفتن بسیار است. مشخص‌ترین نکته این که او در عمل بسیار ضعیف‌تر از چیزی ظاهر شد که روی کاغذ پیش‌بینی می‌شد. به هر حال همان سابقه روی کاغذ و جایگاه او به عنوان یک سناتور شناخته‌شده زن و غیرسفید، او را به یکی از گزینه‌های جدی تبدیل می‌کند. گزارش‌ها حاکی است، خود هریس بسیار مشتاق به دست آوردن این سمت است و آن را پله خوبی برای تبدیل خود به گزینه بعدی ریاست‌جمهوری دمکرات‌ها می‌داند.

از طرف دیگر هریس خود در دوران رقابت‌های مقدماتی با بایدن درگیری مستقیمی، درست در همین موضوع تبعیض نژادی پیدا کرد و سابقه بایدن را در این زمینه زیر سؤال برد. انتخاب او برای همراهی بایدن از طرفی ممکن است به معنای تلاشی از سوی بایدن برای تقویت این جنبه از کارزار خود و حتی جبران تصمیمات موردانتقاد گذشته‌اش دیده شود اما برای برخی نیز ممکن است تصمیم به این همراهی از سوی هریس، تصویری نامطلوب از دورزدن برای او ایجاد کند.

مشکل دیگر هریس، سردرگمی او در رقابت‌های مقدماتی بود که بازی را برای او خراب هم کرد و باعث شکستش شد. او چند بار در موضوعات مختلف نتوانست روی یک موضع مشخص واضح بماند و گاهی حتی موضع تند و صریحی که درباره یک موضوع می‌گرفت، چند روز بعد برمی‌گشت و تلطیف می‌شد. این می‌تواند برای برخی تصویر نامناسب و غیرقابل‌اعتمادی از او ساخته باشد.

گرفتاری دیگر هریس سابقه مشابه او با کلوبشار در ساختار قضایی است و به طور خاص بابت برخی اقداماتش در زمینه قوانین مقابله با مواد مخدر که از دید بسیاری، به شکل نامتناسب اقلیت‌ها را هدف می‌گرفته اند، هدف انتقاد بود. دلیل پیگیری به‌کارگیری انتخاب کسی از میان غیرسفیدها برای همراهی ترامپ، انتقاداتی است که به ساختار پلیسی و قضایی وارد است و هریس بخشی از همان سیستم بوده. اگر نام او برای همراهی بایدن انتخاب شود، قطعا این موضوع دوباره مطرح خواهد شد.

سوزان رایس: هم‌تیمی سابق

اضافه‌شدن رایس به برگه رأی بایدن، بیش از پیش دولت احتمالی او را به تصویر ادامه دولت باراک اوباما، آخرین رئیس‌جمهور دمکرات نزدیک می‌کند. رایس در دوران اوبامایی که بایدن معاون اولش بود، سابقه سمت‌های مشاور امنیت ملی و سفیر ایالات متحده در سازمان ملل متحد را دارد. انتخاب او، به خارجی‌ها نیز پیام بازگشت به روال پیشین را خواهد داد، پیامی که کارزار بایدن روی آن تأکید دارد. او نقش‌آفرینی جدی در توافق‌هایی مثل توافق محیط زیستی پاریس و توافق هسته‌ای ایران داشته است که همه در دوران ترامپ کنار زده شدند و حالا قراردادن او در جایگاه نفر دوم آشکار می‌کند که برنامه دولت بایدن، احیای روابط و توافقات تخریب‌شده است.

او مشکل نسبتاً کوچکی البته دارد. رایس در دوران بلندمدت سابقه حضور در دولت، هرگز در سمتی انتخابی نبوده است و این فقدان سابقه حضور در کارزاری در سطح ملی می‌تواند برای او دردسرساز شود. با این حال، او از جدی‌ترین گزینه‌هاست.

استیسی ایبرامز: پدیده این فصل

استیسی ایبرامز، از ستاره‌های ۲۰۱۸ دمکرات‌ها بود. او که از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۷ در کنگره ایالتی جورجیا بود و از ۲۰۱۱ رهبری دمکرات‌ها در این ایالت را بر عهده داشت، در سال ۲۰۱۸ اولین زن آفریقایی‌آمریکایی شد که نامزد جدی فرمانداری یک ایالت بوده است. ایبرامز البته با فاصله کمی رقابت ۲۰۱۸ را به برایان کِمپ باخت اما بسیاری از دمکرات‌ها معتقدند جمهوری‌خواهان در برگزاری انتخابات و تنظیم قوانین آن، به ضرر مشارکت عمل کردند. به هر حال ایبرامز از فردای همان شکست گزینه شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری خوانده شد و تا چند هفته اول رقابت مقدماتی دمکرات‌ها، هنوز برخی منتظر ورود او بودند. طبعا حالا نام او به عنوان گزینه معاون اولی مطرح است.

ایبرامز اما مشکل ساده‌ای دارد: سابقه او برای این سمت کافی نیست. او تا این لحظه هیچ سمتی فراتر از سمت‌های ایالتی نداشته است. اگر وارد انتخابات مقدماتی ریاست‌جمهوری می‌شد و می‌برد می‌توانست با اتکا بر رأیی که به او داده می‌شود ادعای ریاست‌جمهوری داشته باشد اما ماهیت جایگاه معاون اول که با انتخاب نامزد صورت می‌گیرد، این برگه را از دست او خارج می‌کند. ایبرامز، برخلاف کسانی مثل بایدن، سندرز و وارن، هنوز فرصت بسیاری برای نقش‌آفرینی دارد و عجله‌ای هم در این زمینه ندارد.

وَل دمینگز

نام دمینگز بعد از اعتراضات علیه نژادپرستی سیستماتیک جدی شد، به عنوان یک سیاستمدار برجسته آفریقایی‌آمریکایی. او در موضوعات مربوط به پلیس و نیز قوانین اسلحه فعالیت‌های جدی داشته است. او همچنین عضو تیم پیگیری استیضاح ترامپ در مجلس نمایندگان هم بود. مزیت او یکی این است که از ایالت مهم فلوریدا می‌آید و از این نظر ممکن است به رأی بایدن در آن ایالت کمک کند. او البته چندان در دید رسانه‌های ملی نبوده است و در مقایسه با دیگران تجربه حضورش در سمت‌های انتخاباتی کوتاه بوده است. دمینگز به‌نسبت این سابقه البته گزینه‌ای بسیار جدی است.

کیشا لنس باتمز

او هم مانند دمینگز بعد از اعتراضات به گزینه‌ای جدی تبدیل شد. از سال ۲۰۱۸ و در موج رشد زنان و اقلیت‌های نژادی در واکنش به انتخاب ترامپ، شهردار آتلانتا شد و پیش از آن در شورای این شهر حضور داشت. او در ماجرای مقابله با کرونا در صحنه رسانه‌ها دیده شد و پس از شروع اعتراضات نیز از جمله مقاماتی بود که وارد صحنه شد و خواستار اصلاحات در سیستم پلیس و عدالت نژادی شد. در شهر خودش هم استفاده از قدرت فیزیکی از سوی پلیس و تعیین وثیقه‌های نقدی، محدودیت‌هایی تازه اعلام کرد. باتمز از حامیان بایدن در رقابت‌ها نیز بوده است. او نیز مانند دمینگز، سابقه کوتاه‌مدتی در سمت‌های بالای سیاسی دارد که ممکن است برایش مشکل‌ساز شود.


نام‌هایی که فهرست شدند البته تنها گزینه‌های مطرح شده نیستند، بلکه برجسته‌ترین و جدی‌ترین‌ها هستند. به نام گرچن ویتمر در همین متن اشاره شد، اما از میان سفیدها، میشل لوژان گریشام، فرماندار نیومکزیکو؛ تمی داکورس، سناتور ایلینوی؛ تمی بالدوین، سناتور ویسکانسین؛ جینا ریموندو، فرماندار رود آیلند؛ مگی حسن، سناتور نیوهمپشایر و کاترین کورتز ماستو، سناتور نوادا و از میان آفریقایی‌آمریکایی‌ها، کَرِن بِیس، نماینده کنگره از کالیفرنیا نیز گزینه‌های مطرحی هستند. مسئله اما اینجاست که گزینه بی‌دردسر و بدون ریسکی مطرح نیست و البته شرایط شدید سیاسی فعلی تا حدی مانع از این است که بایدن، مثل کلینتون که تیم کین را انتخاب کرد، گزینه ملایم و خنثایی انتخاب کند که نه سودی داشته باشد و نه ضرری. بایدن دوران رقابت مقدماتی را در دنیایی گذراند و دوران پس از کسب نامزدی را در دنیایی کاملاً متفاوت طی می‌کند، با شیوع یک بیماری مهلک، اوج‌گیری نارضایتی‌های مربوط به تبعیض نژادی، بدبینی‌ها و قناعت‌ناپذیری‌های چپ‌ها و تحول‌خواهان جوان و صحنه پرتنش سیاست خارجی. انتخاب معاون اول، معمولاً بیش از آن که در انتخابات تأثیر واقعی داشته باشد، بزرگ می‌شود اما در مورد بایدن و در شرایط برهوت کارزار سیاسی حاصل از شیوع کرونا، چنین انتخابی به عنوان یکی از فرصت‌های خبرسازی کارزار بایدن، ممکن است محل ارسال پیام‌های مهمی به بدنه رأی او باشد.

 

ارسال نظر