کد خبر : 5750

گزینه معاون اولی بایدن چه معنایی دارد؟

در فضای فعلی و با آن چه پیش از اعلام نام او رخ داده بود، نام کامالا هریس همان کارکرد نام تیم کین را خواهد داشت.

بعد از هفته‌ها و شاید ماه‌ها گمانه‌زنی، سرانجام قرعه به نام کامالا هریس افتاد و او که از رقبای جو بایدن در انتخابات مقدماتی بود، حالا به عنوان گزینه معاون اولی او و نفر دوم حزب دمکرات در انتخابات ریاست‌جمهوری پیش رو معرفی شد. سؤال بدیهی بعد از این انتخاب این است، پیام و پیامد معرفی هریس چه خواهد بود؟

هیلاری کلینتون چهار سال پیش کمی زودتر از این روزها گزینه‌اش برای معاون اولی را اعلام کرد. تیم کین، کلیشه تمام عیار یک سیاستمدار ملایم و بی‌دردسر بود. کسی که هیچ موضع تندی در هیچ سمتی از او دیده نمی‌شد و به جرئت می‌شد گفت هیچ کس دلیلی نداشت با او مشکلی داشته باشد، بلکه شاید او چندان شناخته‌شده هم نبود. انتخاب تیم کین در جهت پرهیز هیلاری کلینتون نسبتا میانه‌رو از هر دردسری بود. انتخاب کین عملا هیچ پیام سیاسی به کسی ارسال نمی‌کرد. کسی به خاطر کین به کلینتون رأی نمی‌داد و کسی به خاطر کین از رأی به کلینتون برنمی‌گشت. بعدتر البته معلوم شد وضعیت هیلاری کلینتون در این رقابت آن قدر امن نبوده که بخواهد این طور در میانه جاده براند و از خیر ارسال پیام جدی با گزینه معاون اولی‌اش بگذرد.

انتخاب بایدن، نسخه ۲۰۲۰ انتخاب کلینتون است. کامالا هریس، البته برخلاف تیم کین از روی شابلون سیاستمدارانی که هیچ وقت نفر اول نمی‌شوند طراحی نشده است. او خود از مدعیان ریاست‌جمهوری بود و تا پیش از کارزار ضعیف و سردرگمش، روی کاغذ از شانس‌های اصلی نامزدی حزب دمکرات به نظر می‌رسید. اما در فضای فعلی و با آن چه پیش از اعلام نام او رخ داده بود، کامالا هریس همان کارکرد را خواهد داشت.

بایدن پیش از این که آخرین تلاش‌های سندرز به پایان برسد و او تنها گزینه دمکرات‌ها شود، رسما وعده داده بود که معاون اولش را از میان زنان انتخاب خواهد کرد یعنی از میان فهرست نه‌چندان کوتاه مدعیان دمکراتی که چند نفر از اعضایش از رقبای بایدن در مقدماتی بودند. تحولات حاصل از قتل جورج فلوید به دست پلیس و اعتراضات گسترده علیه تبعیض نژادی بعد از آن به اضافه بالاگرفتن این زمزمه که دمکرات‌ها، به‌خصوص این دوره، رأی سیاهان را برای خود بدیهی می‌دانند و تلاشی برای آن نمی‌کنند، باعث شد این فهرست معدود به زنان اقلیت‌های نژادی شود. کامالا هریس، از نام‌های بدیهی این فهرست تازه بود، در کنار نام‌هایی مثل سوزان رایس، مشاور امنیت ملی و سفیر آمریکا در سازمان ملل متحد در دوران اوباما، استیسی ایبرامز، ستاره سال‌های اخیر دمکرات‌ها و رقیب نزدیک فرماندار فعلی جورجیا، ول دمینگز، نماینده کنگره و از مدیران پروژه استیضاح ترامپ، کیشا لنس باتمز، شهردار آتلانتا، کرن بیس، نماینده کنگره و نام‌هایی دیگر.

مروری بر سوابق و مواضع این فهرست نشان می‌دهد، هریس کم‌ریسک‌ترین گزینه و کم‌پیام‌ترین آن‌ها بوده است. هریس اگرچه یک آفریقایی‌آمریکایی است اما سوابقش در دادستانی باعث می‌شود او چندان به نماد تحول رادیکال در ساختار قضایی آمریکا شبیه نباشد. نام او مثل سوزان رایس، پیام قطعی چندانی از لحاظ موضع دولت بایدن در سیاست خارجی به برگه رأی اضافه نمی‌کند. کم‌سابقه و فاقد سابقه در سطح ملی و فدرال نیست و در نتیجه اتهام جوانی و بی‌سابقگی به او نمی‌چسبد. چپ نیست که میانه‌روها و البته محافظه‌کارانی که حالا بایدن را به ترامپ ترجیح می‌دهند بترساند. احتمالا آن قدر میانه نیست که چپ‌ها و سندرزی‌هایی که بایدن را هضم کرده بودند، برنجاند. مثل سندرز و وارن مسن نیست که نفر دوم شدنش در کنار بایدن هفتاد و چند ساله به نظر نقض غرض در جایگاه معاون اول در قانون اساسی بیاید. به طور خلاصه، هریس هیچ نکته منفی برای بایدن ندارد.

به همین نسبت اما هریس به کار جذب هیچ سبد رأی جدیدی هم نمی‌آید و هیچ افزوده‌ای به برگه رأی بایدن ندارد، لااقل وقتی در نظر بگیریم که زن‌بودن و اقلیت نژادی بودن او از هفته‌ها و ماه‌ها پیش بدیهی شده بود. تیم بایدن، هریس، کم‌وبیش همان نامزدی بایدن است به اضافه تأییدیه‌ای بر مواضع مدرن‌ترش در قبال زنان و اقلیت‌ها که پیشتر اعلام و تصویب شده بود. هریس نه جاذبه‌ای به بایدن می‌افزاید و دافعه‌ای.

تفاوت مهم هریس در این زمینه با کین اما همان بحث نیاز است. کلینتون، اشتباه می‌کرد که فکر می‌کرد برای پیروزی در انتخابات بر ترامپ کافی است با همان فرمان و بدون سروصدا و حرف اضافی و حتی بدون این که لزوما پیام خاصی جز «من زنم، من سیاستمدارم و من ترامپ نیستم» داشته باشد، تا روز انتخابات پیش برود. در هیچ مقطعی در آن رقابت، به جز مضحک‌بودن ظاهری پیروزی یک شوخی در انتخابات ریاست‌جمهوری و البته «اجتناب‌ناپذیربودن» ظاهری ریاست‌جمهوری کلینتون، هیچ نشانه‌ای برد کلینتون را بدیهی یا حتی احتمال قوی و قاطع نشان نمی‌داد. امروز اما همه نشانه‌ها در نظرسنجی‌ها و در صحنه سیاسی نشان می‌دهد، بایدن، همان طور که در بخش زیادی از کارزار انتخابات در زیرزمین خانه‌اش کم‌سروصدا وقت می‌گذراند و بعد روی موج شهرت خود و رقیبش پیش رفت، الان می‌تواند بدون این که کافه را به هم بریزد و شلوغ‌کاری کند، تا آخر پاییز پیش برود و حکم کاخ سفید را از صندوق رأی بگیرد. انتخاب هریس به عنوان نفر در این مسیر، تضمینی است که در این فاصله، نه سیخی خواهد سوخت و نه کبابی.

ارسال نظر