| 01:15   
کد خبر : 11853

پرونده‌ای برای آئین رونمایی از کتاب «ده قطعه برای دف» اثر «مهرداد کریم خاوری»:

آئین رونمایی از کتاب «ده قطعه برای دف» جلد سوم تألیف، استاد مهرداد کریم خاوری در سالن اجتماعات خانه موسیقی برگزار شد.

به گزارش خبرنگار پیام نو، آئین رونمایی از کتاب «ده قطعه برای دف» جلد سوم تألیف، استاد مهرداد کریم خاوری با حضور محمد اخوان، صابر نظر گاهی، حسین رضایی نیا، مهیار شادروان، شهرام صارمی، بابک بنی حسینی، صدر الدین حسین خانی از اساتید، مدرسان و مؤلفان پیشکسوت ساز دف و جمعی از هنرمندان علاقمندان در سالن اجتماعات خانه موسیقی برگزار شد.

مهرداد کریم خاوری 1347 در سنندج است. وی از کودکی به واسطۀ حضور پدرش در عرصۀ هنر خوانندگی و آشنایی با سازهای کوبه‌ای در این فضا قرار گرفته و شرایط آموختن این ساز را داشته و در این مسیر قدم برداشته است.

هنر باید در خون و رگ انسان باشد

مهرداد کریم خاوری، استاد پیشکسوت، مدرس و نوازندۀ سازهای کوبه‌ای بابیان‌این‌که در آن زمان در کردستان، مانند تهران که در هر محله‌ای مسجدی وجود دارد، خانقاه هایی وجود دارد که شب‌های جمعه اهل عرفان در این خانقاه‌ها به آئین سماع می پردازند، گفت: در نزدیکی خانۀ ما خانقاهی وجود داشت و من از سنین کودکی به این مسئله گرایش داشتم و ساز دف را بدون هیچ استادی و فقط با نگاه کردن به دست دراویش که مشغول ساز زدن بودند، آموختم.

این استاد پیشکسوت دف، بابیان‌این‌که هنر موضوعی است که باید در خون و رنگ انسان باشد و وجود چنین پدری را در خانواده، نعمتی بزرگ برشمرده و بااشاره‌به‌این‌امر‌کهمادرش نیز در کنار پدرش تلاش کرده است تا با انگیزه‌بخشی، توانایی‌های فرزندش را شکوفا کند، افزود: حضور مادر و پدرم موجب شد که از همان سنین 4 یا 5 سالگی تمامی سازهای کوبه‌ای، از جمله دهل، دایره، تمبک، دف، ضرب آهنی، تمپو، تاس و دیگر سازهای کوبه‌ای را داشته باشم و بیاموزم.

کریم‌خاوری، که در 4 جلسه درس نت محضر استاد خسرو ژیان توانسته است به تدریس سازهای کوبه‌ای پرداخته است، بااشاره‌به‌این‌امر‌کهدر سال 1370 به دعوت استاد قطب‌الدین صادقی، در نمایش «اجرای هفت‌خوان رستم» در شهرهای توس، مشهد و تهران به نوازندگی در کنار گروه نمایش به نوازندگی پرداخته است، ادامه داد: در این زمان بود که نزد استاد لطفی رسیدم و از ایشان پرسیدم من هم در تهران ساز می زنم و هم در خانقاه‌های سنندج، کدام یک بهتر است و ایشان فرمودند آن ساز که در خانقاه می زنید، درست تر است و در آنجا بود که ایشان از من خواستند که در مکتبخانۀ میرزا عدبالله به تدریس ساز دف بپردازم و من نیز، پس از مدتی همکاری من با انتشار آلبوم «یادوارۀ استاد نورعلی برومند»، در کنار استاد لطفی، آغاز شد.

وی که در کنار برادر و پسر دایی اش با تشکیل گروهی، به اجرای سازهای کوبه‌ای در کردستان می پرداخته است، بابیان‌این‌که چندین نفر در زندگی او در حوزۀ موسیقی تأثیرگزار بوده اند، اضافه کرد: استاد لطفی کسی بود که من با ایشان تجربۀ درست ساز زدن را در کارنامۀ هنری خویش به ثبت رساندم و ایشان استاد بسیار بزرگی بودند، از سوی دیگر استاد موسوی‌زاده مرا به نزد استاد مهدی کمالیان بردند و واقعاً این استاد برای من الگوی بسیار بزرگی بودند که تمامی اساتید و ردیف‌های بازاری را می شناختند و در منزل شخصی خود همۀ این ردیف‌ها را ضبط کردند.

این مدرس ساز دف، بااشاره‌به‌این‌کهاستاد کمالیان در سن 76 سالگی به او گفته است که هرگز نباید به سن نگاه کرد، بلکه همیشه باید طلبۀ آموختن باشد، اظهار داشت: ایشان می فرمودند انسان طلبه، همواره انسان موفقی است، چون مطلب را یاد می گیرد و زمانی که مطلب بیاموزید، همواره به روز هستید و این نکتۀ بسیار مهم است.

کریم خاوری، بابیان‌این‌که یک هنرجوی و حتی یک استاد موسیقی باید همواره در حال آموختن باشد، آموخته‌های خود را بسنجد و به تعادل برساند تا بتواند با شیوه‌ای درست آن را به نسل‌های بعدی انتقال بدهد؛ تصریح کرد: در زمان بیماری استاد کمالیان، مدتی پرستار ایشان بودم و بعد از فوت استاد در سال 1376 نخستین گروه دف نوازی ایران را تأسیس کردم و این گروه، از شاگران خود بنده بودند و در کنار این گروه موفق شدیم نخستین یادوارۀ استاد کمالیان را در فرهنگسرای ارسباران به مدت سه شب اجرا شد و درآمد آن به کودکان سرطانی اختصاص یافت.

وی بابیان‌این‌که گروه «دف‌نوازان مشتاق» شاید نخستین گروه تخصصی دف‌نوازی در دنیا بوده است، خاطر نشان کرد: در آن زمان شاید گروه دف‌نوازی به شکل گروه ما وجود نداشت و هرگز شاید مخاطبان نمی دانستند که اجرای دف نوازی به چنین شیوه‌ای تا چه اندازه مهم است و شاید در میان گروه هایی که در آن زمان وجود داشتند، هرگز گروهی نبود که بتواند مثلاً با نواختن ساز دف، بیش از دو ساعت جمعیت را در کنار خود نگاه دارد.

هنرمند باید بداند که افق پیش رویش کجاست

رضا مهدوی، نوازنده سنتور در ابتدای این برنامه بااشاره‌به‌این‌امر‌کهسنت خیلی خوبی که حدود بیست سالی است از ابتدای دهه 80 شکل گرفت همین رونمایی است، گفت: رونمایی در حقیقت یعنی جشن تولدِ یک اثر که می‌تواند اثرهای متفاوتی را در گذر زمان بر صاحب اثر مترتب شود، پس هر اثری که خلق می‌کند یک بار دیگر آن صاحب اثر متولد می‌شود.

وی با اشاره به این موضوع که بحث‌های مختلفی در رونمایی‌ها و جشن تولدها هست که او می‌خواهد بهترین بحث را دنبال کند، افزود: بدین مضمون که اعتقاد دارم یک مؤلف، موثر و صاحب اثر می‌خواهد در این جشن تولدش دوستان و مخاطبانش باشند، کسانی که از دور می‌شناسند با این تازه تولد شده آشنا شوند، بخش دیگری معتقدند که نقد و بررسی هم باید همراه باشد که من موافق نیستم. نقد جایش، جای دیگری است.

این مدرس ساز سنتور، در همین راستا، بااذعان‌به‌این‌امرکه این روز را باید به فال نیک گرفت، ادامه داد: این‌که دوستِ عزیز ما مهرداد کریم‌خاوری که سال‌ها با آثار ایشان آشنا هستیم و بنده کمترین این توفیق را داشتم که بتوانم در نشر برخی کارهایشان داشته باشم.

مهدوی بابیان‌این‌که استاد کریم‌خاوری، به اندازه کافی در بخش پژوهش و تحقیق و دغدغه‌ای که نسبت به اقلیم خودش دارد، اضافه کرد: این، ساز یک فرد اصیل و اصل جنس است، برخاسته از منطقه‌ای است که کردستان و سنندج است، خانقاه را درک کرده و می‌داند این ساز چقدر در بخش مهمی در دنیا محبوبیت دارد و حتی ایرانیان عزیز که این ساز از خانقاه به بیرون کشیده شده که داستانش را می‌دانید.

وی در همین زمینه، با تأکید بر این امر که این استاد پیشکسوت، به واسطه اصالت خاک، کردستان و ایرانِ خودش دوست دارد که اصالت‌ها را ضمن این‌که حفظ می‌کند بیان و دانش امروزی را هم چاشنی کند و این کار بسیار زیباست، اظهار داشت: هر هنرمند و کسی که دورنمایی داشته باشد و بداند افقش در هر عرصه‌ای کجاست، باید فرزندِ زمان خصالِ خویشتنِ خودش باشد و این نکته‌ای است که مهرداد کریم خاوری لحاظ داشته و هر روز که جلو می‌رود موفق‌تر می‌شود.

مصطفی رفعت

عکس: مینا قانع

 

 

 

 

ارسال نظر