| 19:29   
کد خبر : 12018

یک تحلیلگر مسایل سیاسی نوشت: نظام سیاسی ایران به اندازه‌ای به استقلال سیاست خارجی اهمیت می‌دهد که برای مخدوش نشدن آن پنجه در پنجه ابرقدرت نخست جهان انداخته است و حاضر نیست حتی با نمایندگان این غول اول اقتصاد و سیاست جهان درباره مهم‌ترین پرونده ایران به صورت مستقیم گفت‌وگو کند.

پیام نو؛ احسان شادی: بیمی در دل مدیران سیاسی ایران نهادینه شده است که اگر ایران با آمریکا گفت‌وگوی مستقیم داشته باشد از عظمت استقلال‌طلبی ایران کاسته می‌شود. در مقابل این استقلال‌طلبی سفت و سخت که بر سرنوشت ایرانیان سایه افکنده است اما ایران در تجارت خارجی از گیر انداختن یقه تجارت خارجی در چنگ کشوری مثل چین کمونیستی ترسی ندارد. تازه‌ترین آمار ارائه‌شده از سوی نهادهای رسمی تولید آمار تجارت خارجی نشان می‌دهد سهم تجارت با چین در ۹ ماه منتهی به پاییز به عدد ۶/۱۸ میلیارد دلار رسیده که سهمی برابر با ۲۵ درصد کل تجارت خارجی ایران است.

به این ترتیب رهبری حزب کمونیست چین باید به مدیریت تجارت خود با ایران اعتراف کند که ۲۵ درصد از ارزش تجارت کشوری مثل ایران را در دست دارد و می‌تواند هرگاه اراده کند از این وضعیت انحصاری خود در برابر ایران استفاده کند. شاید برخی بگویند این وضعیت برای برخی دیگر از کشورها رخ داده و سهم چین در تجارت آنها سهم بالایی است اما یادمان باشد کشورهای دیگر هرگز همانند نظام سیاسی ایران به استقلال کشور از قدرت‌های بزرگ اصرار ندارند. از سوی دیگر می‌توان با جرات گفت وابستگی اقتصادی و تجاری یک کشور به یک کشور دیگر به مراتب بدتر از وابستگی سیاسی است.

اگر فردایی بیاید و حزب کمونیست چین به هر دلیل که یک دلیل آن می‌تواند جذابیت بیشتر تجارت با کشوری مثل عربستان و کشورهای حاشیه خلیج‌فارس باشد تعادل تجارت خارجی ایران را به‌هم بریزد، رهبری حزب کمونیست چین هم‌اکنون با رژیم صهیونیستی پیوند راهبردی دارد و این احتمال وجود دارد که با استناد به همین مناسبات راهبردی با این کشور در دوره‌ای تجارت با ایران را معطل و بخشی نزدیک به ۲۵ درصد از تجارت ایران را سردرگم کند.

واقعیت این است که انحصار روز‌افزون چین بر تجارت خارجی ایران را نباید ساده انگاشت و با چشم‌پوشی از برخی واقعیت‌های چین سرشت و سرنوشت راهبردی از اقتصاد ایران را به زلف کشوری گره زد که نشان داده است می‌تواند در بزنگاه‌های نفس‌گیر نقشی بدون اثر برای ایران را با خونسردی تمام بازی کند. استقلال در سیاست خارجی با وابستگی تجارت خارجی به یک قدرت بزرگ اقتصادی سازگاری ندارد.

 

ارسال نظر