کد خبر : 6013

محمدرضا تابش در گفت‌وگو با پیام نو:

نماینده ادوار مجلس گفت: بچه کلاس ششم هم می‌داند معضلات و مشکلات اقتصادی کشور ما، ریشه سیاسی دارد.

پیام نو| انسیه ربیعی - نوسانات اخیر بورس، تلاطم در بازار سکه و ارز و افزایش بی‌سابقه قیمت‌ها سبب شد دولت، طرحی را با عنوان طرح گشایش اقتصادی ارائه دهد؛ طرحی که برای معرفی‌اش به کلی‌گویی پرداختند و جزئیاتی از آن اعلام نشد؛ ولی گمانه‌زنی‌ها، اقتصاد نفتی را برای این طرح پیش‌بینی می‌کرد، به عبارت دیگر در شرایطی که صادرات نفت به صفر نزدیک است، دولت طرحی را به‌عنوان طرح گشایش اقتصادی معرفی کرده که مبنای نفتی دارد.

در توضیح شرایط اقتصادی که گریبان‌گیر وضعیت کشور است، محمدرضا تابش نماینده مردم اردکان در ادوار ششم، هفتم، هشتم، نهم و دهم مجلس شورای اسلامی به پیام نو گفت: «وضعیت کشور را به‌طوری که برای مردم قابل فهم باشد، باید این طور تشریح کنیم: امکان و ضرورت دو مقوله است. وقتی در حالت عادی، مریضی قلب‌اش درد می‌گیرد به دکتر مراجعه می‌کند و دکتر برای او تست ورزش و آنژیو تجویز می‌کند تا مطمئن شود گرفتگی عروق قلب در چه حدی است. اگر نیاز به عمل «بای پس» داشته باشد، این امکان برای مریض فراهم است که با جراحی و دارو، سیر بیماری را کنترل کند؛ اما زمانی هم قلب بیمار دچار عارضه شده و سکته کرده و وقتی او را نزد دکتر می‌برند تشخیص دکتر این است که باید به بیمار شوک وارد کنند. ممکن است حتی استخوان‌های قفسه سینه‌اش خُرد شود، بعد هم عمل جراحی کنند و بیمار، درد زیادی نیز متحمل شود؛ اما بعد از آن عمر طبیعی داشته باشد؛ یعنی از آن حالت اضطرار به حالت متعادل برگردانده می‌شود.»

نمی‌شود که ما «اف‌اِی‌تی‌اف» را تصویب نکنیم، برجام هم بگوییم بد است، تعامل با کشورهای دنیا هم خوب نیست و در سیاست خارجه با کشورهای همسایه تنش‌زدایی نکنیم، بعد هیچ کدام از این موارد را مربوط به اقتصاد ندانیم

رشد فزاینده نقدینگی ممکن است موجب بروز تشنج و ناآرامی در کشور شود

وی با تأکید بر این مثال تصریح کرد: «اینکه چرا به این روز رسیدیم، جای تحلیل و بررسی دارد؛ ولی متأسفانه اکنون کشور در تنگنایی قرار گرفته که با وضعیت اضطراری مواجه است. اگر وضعیت عادی بود، می‌توانستیم مثل دکتری که دارو می‌دهد و مطمئن می‌شود که با دارو می‌تواند سیر بیماری را مهار کند، ما هم همین کار را انجام می‌دادیم. راجع به سیاست و اقتصاد نیز وضع به همین صورت است و اکنون تجلی این مسائل و موضوعات در معیشت مردم و اقتصاد دیده می‌شود. اکنون شرایط کشور اضطراری است.»

نماینده ادوار مجلس تصریح کرد: «با رشد فزاینده نقدینگی مواجهیم که اگر جلوی این سیل ویرانگر گرفته نشود، همه دستاوردهای اقتصادی را با خود می‌برد و ممکن است موجب بروز بحران، تشنج و ناآرامی در کشور شود.»

وی افزود: «بورس، عاملی بود که توانست تا حدی این نقدینگی را مهار کند؛ ولی بازار سرمایه همیشه ریسک‌پذیر بوده است؛ اما نمی‌توانیم توصیه کنیم که همه توده‌های مردم، سرمایه خود را وارد بورس کنند. چنین کاری خطرناک است و این خطر را از ابتدا اقتصاددانان پیش‌بینی می‌کردند. همین حالا مقامات و مسئولان دولتی هم این خطر را گوشزد می‌کنند؛ حتی وزیر اقتصاد به صراحت گفته است که سبد انتخاب کنید؛ ولی تنها به بورس اتکا نکنید.»

دولت باید رشد سیل‌آسای نقدینگی را مهار کند

نماینده سابق مجلس با بیان اینکه باید نقدینگی را با اهرم‌هایی مهار کنیم، گفت: «باید توجه کنیم که اگر این حجم از نقدینگی تسری پیدا کند چه فاجعه‌ای اتفاق می‌افتد؟ بنابراین دولت باید از اهرم‌هایی که در اختیار دارد به ضرورت استفاده کند؛ تا هم بتواند رشد سیل‌آسای نقدینگی را مهار کرده و هم برای ایفای وظایف و مسئولیت‌ها، تامین منابع کند؛ دولت نسبت به بهداشت، رفاه، امنیت روحی و روانی فیزیکی مردم مسئول است؛ بنابراین باید مشخص شود با چه منابعی می‌خواهد این وظایف را انجام دهد.»

وی در ادامه توضیح داد: «با اوراق قرضه‌ای که چاپ می‌کنند مملکت تا دو، سه سال آینده فروخته خواهد شد؛اوراقی که دیسکانت کرده و امروز نقدش کنند، دوام نمی‌آورد؛ بنابراین این طرح نواقتصادی که مبتنی بر پیش‌فروش نفت مطرح شده، ممکن است عوارضی داشته باشد؛ ولی شاید اکنون امکان دیگری موجود نباشد. منتقدین این طرح هم وارد گود شوند و جوانمردانه بگویند ریشه تمام مشکلات اقتصادی کشور نشأت گرفته از مسائل سیاسی است و گره‌های سیاسی را باز کنند.»

تابش در پایان خاطر نشان کرد: «نمی‌شود که ما «اف‌اِی‌تی‌اف» را تصویب نکنیم، برجام هم بگوییم بد است، تعامل با کشورهای دنیا هم خوب نیست و در سیاست خارجه با کشورهای همسایه تنش‌زدایی نکنیم، بعد هیچ کدام از این موارد را مربوط به اقتصاد ندانیم. بچه کلاس ششم هم می‌داند معضلات و مشکلات اقتصادی کشور ما، ریشه سیاسی دارد. پس افرادی که باید راهکار ارائه دهند، بگویند حالا که این اقدامات را انجام نمی‌دهیم، اقتصاد را چطور مدیریت کنیم؟ نقدینگی را چطور مهار کنیم؟ منابع لازم برای اداره کشور را چطور فراهم کنیم؟ چطور حقوق دهیم و کرونا را چطور مهار کنیم؟ بنابراین لازم است بدانیم که ضرورت ایجاب می‌کند طرح‌های اقتصادی را مبتنی بر داشته‌های‌مان، پتانسیل و ظرفیت‌هایی که هنوز در کشور باقی مانده، ارائه کنیم؛ ولی من هنوز راهکار اساسی را این طرح نمی‌دانم.»

ارسال نظر