کد خبر : 6788

سیما یاری| شاعر

آن‌چه زنان آفریده‌اند تا جامعه‌ی ما را از ستم برهاند، شگفت‌انگیز و رنگارنگ است.

پیام نو| چنان می‌گویند زن را نباید حذف کرد که انگار اصلاً می‌شود زن را حذف کرد! دیر شد آقایان! این کار دیگر ممکن نیست. بیش از دو قرن است که همه‌ی ما در دنیای تازه‌ای  زندگی می‌کنیم. شاید گذشته‌پرست‌ها هنوز متوجه نشده‌اند، اما فقدان هوش و مغز در سر معدودی از افراد باعث عقب‌گرد زمان نخواهد شد.

بیش از دو قرن است که پدیده نوظهوری به نام مردم وارد معادلات تاریخی شده است و در تلاش جانانه‌ای برای اثبات حقوقش به مدارج بالای بشری دست یافته است؛ پدیده‌ای که نیمی از آن را زنان تشکیل می‌دهند.

آن‌چه زنان آفریده‌اند تا خود را و در نهایت جامعه‌ی ما را از ستم برهاند، شگفت‌انگیز و رنگارنگ است. تلاش آنان بی‌تردید آغازی دارد، اما پایان نخواهد داشت. 

اگر مردم حق تأثیرگذاری بر جامعه را دارند به‌ناچار این حق زنان را نیز، که نیمی از مردم هستند، دربرمی‌گیرد و این عین عدالت است. تاریخ ازهم‌گسیخته‌ی بهیمی، راه دیگری را برای خود رقم زد؛ راهی که به سمت جهانشهری هماهنگ پیش می رود. امروز کمتر کشوری می‌تواند از مسیل این غلیان بگریزد و کنج غاری بی‌تغییر باقی بماند. علیرغم رنج‌های بسیار، تغییرات این دو قرن مواهب گران‌بهایی به ما عطا کرده است، از جمله خواسته‌های نوین مانند درخواست حقوق شهروندی یا بودن حقوق مدنی برای تمام آحاد مردم، صرفنظر از عقاید و جنسیت‌شان.

چنین درخواست‌هایی آن‌گاه که در سطح وسیع در بُعد جهانی یا در ابعاد گسترده در کشور مطرح می‌شوند، به‌عنوان دستاورد بزرگ بشری تثبیت شده و خود به‌عنوان نیروی عظیم دگوگون‌کننده وارد عمل خواهند شد؛ چنان که شاهدش هستیم. این گامی غیر قابل بازگشت است. این رویداد فرخنده، تلاش برای اجرای حقوق مدنی در طول تاریخ بی‌سابقه است.

امروز حتی مستبدترین حکومت‌ها نیز ادعای رعایت حقوق افراد را در سخن‌پراکنی‌های‌شان مطرح می‌کنند. این دروغ آن‌ها البته، حقیقت بزرگی را نشان می‌دهد: قدرت عدالت‌خواهی را و ترس آن‌ها را از جهان نوین؛ جهان طالب عدالت و مهربانی و جهان خواستار ارج نهادن بر شرافت همه‌ی انسان‌ها. پایه‌های این  آینده روشن‌تر را زنان ما بر دوش گرفتند، وقتی که دست به قلم بردند و خود را از چاه جهل، با شجاعت بیرون کشیدند، وقتی که زخم زبان‌ها را نشنیدند و مبارزه کردند برای دانشی که آموختند.

امروز این نیمه مردم سرزمین ما می‌دانند که امکاناتی بیش از آن‌چه تصور می‌کردند در اختیار گرفته‌اند. زنان ما، آموزگاران و پزشکان و پرستاران و کارمندان و مدیران و دانشمندان و هنرمندان تاریخ ما شده‌اند. هیچ مکتب گذشته‌پرستی قادر نیست این نیروی متولد شده را به زمان پیش از تولد برگرداند. سرزمین ما با پیشرفت زنان ما سنجیده خواهد شد؛ پیشرفتی که به همت تلاش‌های زنان ما متوقف نخواهد شد، چنان‌که تا امروز هم توقفی نداشته است.

هر چند این تحول خجسته تازه در آغاز راه است، اما اثبات کرده که تا فرو ریختن سدهای جهل و ستم از پای نخواهد نشست. پنجره‌ها باز شده‌اند و جهان ناگهان وسیع شده است. افق‌های تازه پدیدار شده‌اند. آن واپس‌نگرانی که با بستن چشم‌های خود، این افق نو را انکار می‌کنند و نادانی را به جایی می‌رسانند که تصویر دختران را از جلد کتاب درسی حذف می‌کنند و در توهم  زنده به گور کردن چهل میلیون نفر انسان‌اند، به معنای دقیق کلمه، کور خوانده‌اند. آن نادان‌ها این را نیز از تاریخ نخوانده‌اند که بر نسل‌کشان چه رفته است؟ دور نادانی دارد به آخر می‌رسد، چون سرزمین ما از سلطه‌ی جنایت و خوی خشن شما خسته است.

سیما یاری

ارسال نظر