کد خبر : 7051

نماینده سابق مجلس عنوان کرد؛

برای مقایسه امتیازاتی که در اختیار نمایندگان در ادوار مختلف قرار می‌گرفت، با محمد قمی نماینده مجالس سوم، چهارم، پنجم، ششم، هفتم و دهم به گفتگو نشسته ایم که در ادامه می خوانید.

به گزارش پیام نو، «مجلس جوان»،‌ «مجلس مردم» و «مجلس انقلابی» شعارهایی بود که توانست کاندیداهای مجلس یازدهم را با حداقل آرای مردمی بر کرسی بهارستان بنشاند. اما باید توجه داشت که مجلس یازدهم با میانگین سنی 51 سال روی کار آمد در شرایطی که این رقم در دوره اول مجلس شورای اسلامی 39.8 بوده است. همین 3 شعار مجلس یازدهم را در چهارمین ماه از عمر خود با چالش و حاشیه های زیادی مواجهه کرده است. تایید اعتبارنامه نمایندگان و انتخاب رئیس دیوان محاسبات از یک سو و تحویل خودروی دناپلاس و واکسن آنفلوآنزا به نمایندگان از سوی دیگر،‌ عملکرد این مجلس را مقابل شعار انقلابی‌گری قرار داده است. انقلابی که سال 57 با هدف ساده زیستی و حمایت از مستضعف به ثمر نشست اینک در دوره یازدهم از مجلس شورای اسلامی، نمایندگانی را به خود میبیند که بعضا به خودرویی کمتر از خودرو شاسی بلند هم قناعت نکرده و در توجیهه خواسته خود صعب العبور بودن حوزه های انتخابیه را بهانه قرار داده اند این در حالیست که در زمان مجلس اول تا سوم که هیچ خودرویی در اختیار نمایندگان نبود به مراتب حوزه های انتخابیه هم از آبادانی کمتری برخوردار بودند اما شاهد عملکرد انقلابی و البته متفاوت تر از این مجالس بوده ایم.

برای مقایسه امتیازاتی که در اختیار نمایندگان در ادوار مختلف قرار می‌گرفت، با  محمد قمی نماینده مردم پاکدشت و ورامین در مجالس سوم، چهارم، پنجم، ششم، هفتم و دهم به گفتگو نشسته ایم. مشروح گفتگو را در ادامه می خوانید:

شما یکی از افرادی هستید که بیشترین سابقه حضور در مجلس شورای اسلامی را دارید. کمی از امکانات و امتیازاتی که در ادوار گذشته در اختیار نمایندگان قرار می گرفت،‌ بگویید.

مجلس یک نهاد مردمی است و نمایندگان از بطن مردم برمی‌خیزند و قرار است نمایندگان در خدمت مردم و برای مردم باشد و به عبارت عامیانه تر نمایندگان باید پلکان ترقی مردم باشند نه مردم پلکان ترقی آنها و با این نگاه و قصد قربت وارد میدان شوند و به قانون گذاری، نظارت و پیگری بپردازند.

مجلس سوم اولین سابقه حضور من در مجلس بود. آن زمان حقوق نمایندگان بسیار کم بود و هیچ گونه امتیازی بابت دفتر نمایندگی، کارمند و داشتن مشاور دریافت نمی کردند و شورای  نگهبان با اینکه نمایندگان دفتر داشته باشند مخالفت کرده بود؛ زیرا معتقد بودند کار نمایندگی دفتر داشتن در منطقه نیست و یک حقوق اندکی هم به نمایندگان پرداخت می شد که همان تمام هزینه های نمایندگی را در بر داشت.

در دوره چهارم مجلس، امتیازهای دیگری به نمایندگان داده شد. مثلا برای مسکن به آنها پول پرداخت کردند و کمی حقوقشان افزایش پیدا کرد و یک سری امتیازات حاشیه ای به دریافتی نمایندگان اضافه شد.

کم کم از مجلس پنجم هزینه نمایندگی، دفاتر، همراه و ... شروع شد. ابتدا قرار بود نماینده یک همراه داشته باشد که بعد این یک نفر همراه به چند مشاور تبدیل شد.

و بعد هم بابت اجاره دفتر که اگر نماینده ای در شهر خودش میخواهد دفتر داشته باشد اجاره آن را مجلس می دهد و این شد که در کنار ودیعه مسکن، هزینه ای برای تلفن همراه و مبلغی به عنوان هزینه نمایندگی به نمایندگان پرداخت میشد و به هر جهت این افزایش ها ادامه داشت تا به مجلس دهم رسیدیم.

به مجلس دهم اشاره کردید،‌ در مجلس دهم این افزایش ها چطور بود؟

در مجلس دهم، هم هزینه های دفاتر نمایندگان زیاد شد و هم اینکه آنهایی که مسکن نداشتند بابت رهن و اجاره مسکن، مبلغی را دریافت کردند که با مجلس سوم قابل مقایسه نیست.

البته قبول داریم نرخ تورم در این سال ها افزایش پیدا کرده ولی به هر جهت افزایش دریافت برای نمایندگان وجود داشته است حتی در چند دوره اخیر 5 نفر از نمایندگان می توانند از دستگاه های مختلف برای خود مشاور بگیرند.

به نظر شما چرا پرداخت امتیازات به مجلس یازدهم که اتفاقا با شعار انقلابی گری روی کار آمد،‌ تا این اندازه حاشیه ساز شد؟

در شروع مجلس یازدهم شاهد بودیم که حدود 120 نفر از نمایندگان در نامه ای خواستار استیضاح هیات رئیسه شدند. وقتی که به کنه قضیه دقت کردیم که علت این استیضاح مطرح شده چیست و چرا هیات رئیسه ای که هنوز عملکردی نداشته کارش به استیضاح کشیده است؛ متوجه شدیم که هرچند استضاح را پس گرفتند اما احتمالا ماجرا بر سر ودیعه مسکن و هزینه های نمایندگی بوده که خواستار افزایش آن بوده اند.

به هر حال، اقدام به استیضاح هیات رئیسه ای که یک ماه از زمان انتخابش می گذشت زیبنده مجلس نبود و این مجلس را تضعیف می کند.

برای نمایندگان این مجلس چه توصیه ای دارید که دیگر شاهد بروز حواشی این چنینی نباشیم؟

معتقدم نمایندگی نباید محل درآمد برای افراد باشد بلکه باید محل خدمت باشد. باید به اندازه ای که یک نماینده بتواند رفع نیاز کند، مبلغی به وی پرداخت شود ولی اینکه فردی به دلیل دریافت حقوق و مزایا نماینده شود و از حاشیه این، درآمدهای دیگر برای خود کسب کند با اصل نماینده بودن سازگار نیست. چون نماینده باید در خدمت مردم باشد باید مثل توده مردم زندگی کند تا از مسائل و مشکلات مردم را آگاه باشد و به عنوان مثال بداند لپه‌ و ‌لوبیا و عدس کیلو چند است و مردم چگونه ارتزاق می کنند. نماینده باید با مشکلات و مسائل مردم درگیر باشد.

مقام معظم رهبری بارها خطاب به نمایندگان مجلس فرموده اند:« به دنبال زخارف دنیا نباشید» بر این اساس اگر کسی می خواهد دنبال کارهای دنیوی باشد به تجارت و کارخانه داری بپردازد ولی نباید نمایندگی محل کسب درآمد باشد البته نماینده هم نباید انقدر دستش خالی باشد که نتواند وظایف نمایندگی را انجام دهد.

تا چه اندازه این مجلس را متضرر از شعار زدگی می دانید؟

هیچ گاه به حرف کاری درست از آب درنمی آید با شعار کار درست نمی شود. در قرآن هم آمده «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لا تَفْعَلُونَ» (اى کسانى که ایمان آورده‌ اید چرا چیزى مى‌ گویید که انجام نمى‌ دهید)

بنابراین شعارها، شعارهای خوبی است و اگر بخواهم به دورتر از این اشاره کنم باید به سابقه تاریخی برگردم که شمر هم وقتی سر امام حسین را در صحرای کربلا از بدنش جدا کرد،‌ از قتلگاه که بیرون می آمد گفت این سر را بگیرید نماز من در حال قضا شدن است. در حالی که شعار و ظاهر مهم نبود باید امام را می شناختند.

نکته مهم این است که مردم از شعار خسته شده اند و به دنبال شعور هستند. بهتر است مجلس قبل از اینکه حرفی را بزند کمی وضعیت اقتصاد را بهبود ببخشد و بعد بگوید من این کار را انجام دادم یا کاری کند که فضای سیاسی تا حدودی آرام تر و آزادتر شود یا وضعیت تحصیل و اشتغال را سامان دهد. اگر این را در عمل نشان دهد لازم نیست که شعار دهد. مردم هوشیار هستند و کارها را زیر نظر دارند و می بینند که چه کسی شعار می دهد و چه کسی مرد عمل است و معیارهای مردم برای سنجش، عملکرد مسئولان است.

 مجلس یازدهم قبل از اینکه بخواهد عملکرد مجلس دهم را زیر سوال ببرد باید بگوید مثلا مجلس قبل نتوانست معضل بیکاری و فقر را حل کند ولی ما معضل بیکاری  و فقر را به این شکل حل کرده ایم و این اقدامات هم برای مردم ملموس باشد.

هم و غم مجلس باید مشکلات مردم باشد نه اینکه بگوید حقوق ما چقدر است. این زیبنده مجلس مدعی انقلابی گری و ماحصل خون شهیدان،‌ نیست مجلس  جای مدرس ها و چمران هاست چنین افرادی در مجلس بودند. سبک زندگی آنها و مدل نماینده بودنشان را الگو قرار دهیم ک چگونه پلکان ترقی برای مردم شدند و مردم را پلکان ترقی برای خودشان قرار ندادند.


منبع: نقد دولت

ارسال نظر