کد خبر : 303

چرا دمکرات‌ها در حال تقدیم یک پیروزی مهم به ترامپ هستند

حزب دمکرات در تسلط کدام جریان فکری است و سندرز و دیگر نامزد چپ‌گرا، الیزابت وارن، در چه جبهه درون‌حزبی و با که می‌جنگند.

دوقطبی سیاسی آمریکا، سال‌هاست چنین شدتی نداشته‌است. حزب دمکرات، رسما در حال استیضاح رئیس‌جمهور است و اگر توانایی سیاسی‌اش را داشت، او را برکنار هم می‌کرد. دمکرات‌ها دونالد ترامپ را متهم می‌کنند که منافع و امنیت ملی را به خطر انداخته‌است، به روابط آمریکا با متحدانش آسیب زده‌است، به آزادی رسانه‌ها مستمراً حمله کرده‌است، دروغ گفته‌است، از امکانات ریاست‌جمهوری برای منافع شخصی و سیاسی استفاده کرده‌است، قانون اساسی کشور را نادیده گرفته‌است و... . به طور خلاصه، آن‌ها معتقدند ترامپ اصول اساسی ساختار سیاسی کشور را دچار آسیب‌های جدی کرده‌است و حتی در کمتر از یک سال مانده به پایان دوره‌اش باید استیضاح شود چون به روایت آن‌ها، رویکرد او آن قدر خطرناک است که همین قدر زمان هم فرصت کافی برای آسیب بیشتر به او می‌دهد.

همزمان اما، کارنامه کم‌فروغ ترامپ، این هفته و در آخرین سال دوره اول ریاست‌جمهور او، موفقیتی بزرگ را در خود خواهد دید: تصویب قرارداد تجارت آزاد «یواس‌ام‌سی‌ای» که بین آمریکا، کانادا و مکزیک و به عنوان جایگزین قرارداد مشابه نفتا تنظیم شده‌است. این تصویب، البته نه در سنای جمهوری‌خواه و همراه رئیس‌جمهور که در مجلس نمایندگانی انجام می‌شود که دمکرات‌ها اکثریت را در اختیار دارد، همان مجلس نمایندگانی که همین هفته، دقیقاً همین هفته در حال استیضاح رئیس‌جمهور است و همان دمکرات‌هایی که حضور او در کاخ سفید را خطری جدی برای امنیت و منافع کشور می‌خوانند.

به عبارت دیگر، در هفته جاری دمکرات‌ها اعلام خواهند کرد دونالد ترامپ مجرم، فاقد صلاحیت اداره کشور و شایسته برکناری است و همزمان بابت جایگزینی قراردادی که خود به هم زده، با قراردادی که به گفته کارشناسان، تنها در نام تفاوت کرده‌است، به او جایزه خواهند داد. عجیب‌بودن این تناقض حتی صدای تحلیلگران و روزنامه‌نگاران بی‌طرف یا نزدیک به دمکرات‌ها را هم در آورده‌است، مثل کریس هِیز، مجری ام‌اس‌ان‌بی‌سی که گفته این دقیقاً اوضاع حزب دمکرات را نشان می‌دهد. دمکرات‌ها چرا دارند این کار را می‌کنند؟

دمکرات‌ها دو دلیل برای این کار مطرح کرده‌اند که بررسی هر دو نشانه‌هایی دارد از اتهامی قدیمی به دمکرات‌های میانه‌روی مستقر در ارکان رهبری حزب: فقدان شجاعت و قاطعیت.

یک دلیل مطرح شده این است که حزب دمکرات، به‌خصوص به خاطر نمایندگانی که از مناطق محافظه‌کارتر کشور می‌آیند و سال آینده پای صندوق حاضرند، نمی‌خواهد خود را در حال لجاجت با رئیس‌جمهور و اولویت‌دادن مواضع سیاسی بر مسائل اقتصادی نشان دهند. آن‌ها با این پرهیز نمی‌خواهند پای صندوق آسیب ببینند. در حالی که رئیس‌جمهور همین حالا متهم است که بدون اجازه کنگره در تخصیص منابع مالی دست برده است و در فرایند رسیدگی به این موضوع نیز خلاف قانون در مقابل اختیارات کنگره ایستاده‌است و به همین خاطر استیضاح هم می‌شود، دمکرات‌ها نگران‌اند به نظر رفتارشان بیش‌ازحد تعصبی و حزبی به نظر برسد. در حالی که باز همین هفته، بر سر تصویب بودجه هم با دولت به توافق رسیده‌است و لااقل آنجا این را نشان داده.

دلیل دیگر، باز با اتکا به همان نمایندگان در معرض تهدید این است که دمکرات‌ها نمی‌خواهند به نظر برسد مجلسی که آن‌ها در اختیار داشته‌اند، هیچ کاری در این دو سال نکرده‌است. در واقع تلاش برای گریز از اتهامی که از ابتدای این قرن همواره همراه کنگره بوده‌است. جهت یادآوری، دو رفتاری که توصیف شده دقیقاً همان رفتاری بوده که جمهوری‌خواهان در دوران اوباما انجام دادند. جمهوری‌خواهان البته در سال ۲۰۱۶ «مجازات» جالبی بابت مقاومت در مقابل قدم‌به‌قدم کارهای اوباما دریافت کردند: کاخ سفید به همراه هر دو مجلس.

اما اگر کمی بدبین‌تر نگاه کنیم، دلیلی غیر از نبود شجاعت، قاطعیت و پایبندی به مواضع در این تصمیم می‌بینیم. توافق نفتا، توافقی مورد تأیید جریان اصلی حزب دمکرات، یعنی جریان میانه‌رو بود. در واقع میانه‌روهای حزب دمکرات که در صحنه اقتصادی بسیاری اوقات رویکردی راست‌گرایانه و نئولیبرالی نشان داده‌اند، خود از متولیان چنین قراردادهای تجارت آزادی بوده‌اند که ترامپ یکیشان را لغو کرد. حالا نمایش سیاسی ترامپ به پرده آخر رسیده و همان توافق را با نام جدید به صحنه آورده تا مدعی شود بازگرداندن چیزی که خود کنار زده بود، دستاوردش است. مثل وقتی با تهدیدهای مکرر کره شمالی را به جایی رساند که احتمال درگیری هسته‌ای پیش بیاید و سپس با چند جلسه و پیام اوضاع را به قبل برگرداند و مدعی حل بحران شد.

دمکرات‌ها یا در واقع باید گفت رهبران میانه‌روی حزب دمکرات، در بازی به این آشکاری همراه ترامپ شده‌اند چون این موضع اقتصادی آن قدر برایشان اهمیت و اولویت دارد که حاضر باشند به بزرگترین دشمنشان چنین هدیه‌ای بدهند. به‌خصوص در شرایطی که ممکن است، چپ‌های حزب تا نوامبر ۲۰۲۰ دست بالا را پیدا کنند و دیگر خبری از توافق‌های این چنینی که برنی سندرز، از رهبران جریان چپ حزب دمکرات، آن‌ها را «فاجعه‌بار» می‌خواند، در کار نباشد. در واقع، میانه‌روهای دمکرات بین ریسک تعویق یا تغییر شرایط توافق تجارت آزاد و ریسک هل‌دادن ترامپ به سمت پیروزی، حاضرند دومی را انتخاب کنند.

این به خوبی نشان می‌دهد حزب دمکرات در تسلط کدام جریان فکری است و سندرز و دیگر نامزد چپ‌گرا، الیزابت وارن، در چه جبهه درون‌حزبی و با که می‌جنگند. درستی اطلاق «راست‌گرایی» به رهبران میانه‌روی دمکرات جایی مثل اینجا مشخص می‌شود، وقتی گوشت رئیس‌جمهور جمهوری‌خواه را به دندان گرفته‌اند اما استخوان راست‌گرایی را دور نمی‌اندازند!

 

ارسال نظر