کد خبر : 7630

مجید ابهری| جامعه‌شناس

ضرورت انسولین برای مبتلایان دیابت مثل اکسیژن برای بیماران ریوی و تنفسی است.

پیام نو| در میان کمبود اکثر داروها، این روزها آثار کمبود انسولین در بازار دارویی کشور، نگاه‌ها و توجهات را به‌خود جلب کرده است. ضرورت انسولین برای مبتلایان دیابت مثل اکسیژن برای بیماران ریوی و تنفسی است و اگر چند روز انسولین نزنند، آن زمان نمی‌توان تصور کرد که چه بلایی به سر آنها می‌آید. آنچه اثر این کمبود را دردناک‌تر می‌کند، قول یکی از مسئولان ارشد وزارت بهداشت است که چندی پیش گفته بود: «یک و نیم برابر نیاز بازار، انسولین وارد شده است» اینکه این اضافه بر ‌نیاز بازار به چه سرنوشتی دچار شده یکی از معماهای سردرگم در کشور است. انسولین قلمی محصولی نیست که به درد افراد غیردیابتی بخورد، یا بتوان آن را احتکار و انبار کرد که بعدها به فروش برسانند و این نیز یک عامل دیگر در این معادله چندمجهولی کمبود انسولین است. همزمان با توقیف 19 کامیون حامل داروهای ضروری در کشور همسایه، موضوع کمبود انسولین نیز آشکار شد، درحالی‌که این روزها جمعیتی بالغ بر پنج‌میلیون نفر در کشور نیاز ضروری به تزریق روزانه این دارو به‌ اندازه مشخص دارند. گفته می‌شود حدود 600هزار نفر بیمار نیازمند به انسولین تزریقی در کشور وجود دارند.در بازار اشفته و آزاردهنده تحریم ظالمانه، وزارت بهداشت با تمام قدرت و با تلاش‌های فوق‌العاده داروهای ضروری، تخصصی مثل همین انسولین را تهیه و عرضه می‌کند. تولید این محصول توسط بعضی از کارخانجات داخلی نیز در کنار واردات آن تا به امروز اجازه ایجاد مشکل را برای بیماران دیابتی نداده بود، همچنین داروهای بعضی از بیماری‌های خاص نیز تحت قواعد خاص اما به‌آسانی قابل تهیه هستند، کمااینکه نگارنده یک بیمار مبتلا به ام‌اس در خانواده دارد. اما این چه وضعیتی است که هربار باید در استرس و اضطراب چیزی باشیم که در تمام دنیا و در ردیف اقلام عادی و معمولی است. بی‌تردید ضعف مدیریت در توزیع و عدم کنترل کانال‌های توزیع داروهایی همچون انسولین، یکی از اصلی‌ترین مشکلات در این زمینه و اکثریت موارد است، کمااینکه فقط انسولین قلمی کمیاب شده و نمونه‌های دیگر آن در بازار تا حدودی قابل دسترسی است. حالا در کنار بیماری و تحمل انواع عوارض، بیم و هراس عدم دسترسی به دارو و ضایعات مرتبط با آن مزید بر علت شده است. در شرایط حاضر با توجه به شیوع کرونا، اقامت در منزل و عدم خروج جز در موارد ضروری، مرتبا توسط مسئولان و رسانه‌ها توصیه می‌شود، یک بیمار دیابتی درصورتی‌که فرد دیگری برای جست‌وجوی دارو و تهیه آن را نداشته باشد، خود باید به تهیه انسولین همت گمارد که در صورت ابتلا به کرونا، بیش از هر فرد دیگری در معرض خطر مرگ قرار خواهد گرفت. در این شرایط حساس، نیاز است که حداقل یکی از مقامات مسئول در این رشته به افکار عمومی توضیح دهد که علت و مدت این کمبود تا زمانی خواهد بود؟ متاسفانه درگیری‌های لفظی و حتی فیزیکی بین جویندگان نسخه به‌دست و خسته از جست‌وجو در داروخانه‌ها برای پیدا کردن یک انسولین قلمی، گوشه‌ای از مشکلات جامعه دیابتی ما شده است. هر خانواده‌ای که یک بیمار مبتلا به دیابت در اطراف خود داشته باشد، با این سطور آشناست و و بغض درگلومانده اینگونه افراد را به‌خوبی می‌شناسند. در نهایت مانند بسیاری از موارد دیگر، چاره‌ای جز دعا برای رفع کمبودهای انسولین وجود ندارد.

منبع: روزنامه آرمان ملی 

ارسال نظر