کد خبر : 7702

یوسف مولایی| تحلیلگر حقوق بین‌الملل

ایران حق دارد به‌واسطه پایان یافتن موعد تحریم تسلیحاتی وارد تجارت تسلیحاتی شود.

پیام نو| ایران حق دارد به‌واسطه پایان یافتن موعد تحریم تسلیحاتی خود مثل سایر کشورها وارد معاملات و تجارت تسلیحاتی شود و خرید و فروش کند ولی با توجه به نظام ساختار سیاسی و اقتصادی جهان، آمریکا در موقعیتی قرار دارد که کشورهای دیگر، اشخاص و شرکت‌ها را ناگزیر می‌کند میان ایران و آمریکا یکی را انتخاب کنند که بسیاری از کشورها براساس منافع خود آمریکا را انتخاب می‌کنند. لذا نظام سیاسی و اقتصادی جهان نمی‌تواند در این مورد کار خاصی انجام دهد، چراکه به قدرت ایالات‌متحده و منافعی که این کشور در روابط بین‌الملل برای خودش تعریف می‌کند، متصل هستند. حال اگر ایران بخواهد با کشوری تجارت خارجی برقرار کنند و آمریکا به بهانه اینکه این کشتی‌ها سلاح حمل می‌کند از عبور و مرور این کشتی‌ها جلوگیری کند، مرتکب نقض قوانین بین‌المللی شده است ولی عملا کاری از دست جامعه جهانی نیز برنمی‌آید. لذا باید به شورای امنیت مراجعه شود که در آنجا هم آمریکا حق وتو دارد و بنابراین کاری از پیش نخواهد رفت. با این حال اگر ایران بخواهد از برجام و قطعنامه 2231 خارج شود ضررهای بیشتری متوجه‌اش خواهد شد و اگر هم بماند شورای امنیت به شرط توافق 5عضو دائم خود می‌تواند فعالیت مثبتی داشته باشد و اگر یکی از اعضا مخالفتی داشته باشد، عملا نمی‌توان کار خاصی انجام داد. نه می‌توان علیه آمریکا قطعنامه‌ای به تصویب برساند و نه می‌توان از امکانات این شورا علیه آمریکا استفاده کرد. البته به نظر می‌رسد مثل داستان مکانیسم ماشه که آمریکایی‌ها در تلاش بودند سایر کشورها را برای تمدید تحریم‌های تسلیحاتی ایران با خود همراه کنند اما موفق نشدند و ناکام ماندند، ایران می‌تواند روی کشورهای دیگر نیز حساب کند. البته وضعیت هر کدام از اینها فرق می‌کند. چراکه در آنجا شورای امنیت نمی‌توانست تشکیل جلسه دهد و این موضوع در دستورکار هم قرار نگرفت و رئیس و همه اعضای شورا نیز مخالف بودند. اما جاهایی که بشود اقدام سلبی کرد، ایران می‌تواند روی همکاری بقیه کشورها حساب کند. اما باید ایجابی کار کرد و ایران بتواند مثل دیگر کشورها به صادرات و واردات بپردازد. اما وقتی آمریکا قدرت اقتصادی خود را برای تحریم‌های ثانویه کشورهایی که با ایران تجارت می‌کند، پایه قرار می‌دهد دست ایران خیلی به جایی بند نیست. از این جهت تا زمانی که قدرت واقعی خود و دشمن را درست ارزیابی نکنیم، نمی‌توانیم هیچ تصمیم و رفتار سازنده‌ای برای حفظ منافع ملی در سطح جهانی اتخاذ کنیم. لذا باید ارزیابی مشخصی از قدرت دفاعی خودمان داشته باشیم و از طرفی هم از قدرت تخریبی طرف مقابل نیز تحلیل درستی داشته باشیم تا بتوانیم موضع دقیقی اتخاذ کنیم.


منبع: روزنامه آرمان ملی

ارسال نظر