کد خبر : 8011

سید ابوتراب فاضل| دکترای سیاست‌گذاری عمومی

بهتر است در جهان مدرن شده امروزی مفاهمه را به جای منازعه در دستور کار قرار دهیم.

پیام نو| فارغ از قیل و قال حاکم بر جامعه سیاسی آمریکا مبنی بر اینکه چه کسی برنده انتخابات 2020 می شود و جواز ورود ره کاخ سفید را می گیرد و فارغ از اینکه کدامشان بر روندهای موجود جهان، به سان یک ابرقدرت تأثیر مثبت یا منفی می گذارند، نکته مهمتر «عمومی سازی» این انتخابات در جامعه ایرانی است. به طرز شگفت‌انگیزی همه ما درگیر و پیگیر نتیجه انتخاباتی شده‌ایم که به روایت رسمی حاکمیت، شیطان بزرگ است و دشمن شماره یک حتی قرائت حاکمان به صراحت، عدم تاثیرگذاری فرد انتخاب شده بر جریان سیاست جاری و ساری ایران دارد، اما پس چرا اینگونه همه اعم از کنشگران مالی و سیاسی و فرهنگی و روشنفکر و آدم عادی اینگونه پیگیر این انتخابات شده‌اند؟ آیا می‌توانند همه اشتباه کنند؟ آیا تضاد درک منافع ملی بین عموم و حکومت انقدر زیاد شده که یکی از عدم تأثیرگذاری می‌گوید و دیگری لحظه به لحظه پیگیری می‌کند؟ آیا روایت رسمی از پدیده های سیاسی و جهانی با روایت عرفی تا به این حد دچار انحراف شده؟ و اگر اینگونه است پس باید نتیجه گرفت که اعتماد سیاسی به پایین ترین حد خود رسیده است؟

به زعم من باید از این وضعیت درس گرفت؛ اول اینکه اصرار بر نادیده انگاشتن جریان تمایلات مهم افکار عمومی که متأسفانه مشق تکراری حاکمان شده باید به عنوان یک راهبرد کنار گذاشته شود. دوم اینکه به فهم عمومی بیشتر اعتنا کنیم و سوم اینکه بپذیریم در جهان جهانی شده امروز همه امورات جهان به همه آدم های جهان بستگی دارد و مربوط است.

پس اصرار بر انزوا حتما ما را به ناکجاآباد می برد و چهارم اینکه تعامل با جهان امروز حتی اگر راهبرد رسمی نباشد، روایت واقعی حیات سیاسی است که بر همه امور حتی معیشت مردمان در جغرافیایی دور تأثیر می‌گذارد. پس بهتر است در جهان مدرن شده امروزی مفاهمه را به جای منازعه در دستور کار قرار دهیم.

ارسال نظر