کد خبر : 10153

از شهردار نیویورک تا فرماندار ویرجینیا

شهردار نیویورک، فرماندار نیوجرسی، شهردار بوستون و یک رقابت مقدماتی که قطعا آینده یک کرسی مستحکم دمکرات‌ها در مجلس نمایندگان را در فلوریدا مشخص خواهد کرد.

پیام نو - روح‌اله نخعی| روز انتخابات سال ۲۰۲۱، روز انتخاباتی در «سال بی‌انتخابات» در سراسر ایالات متحده است و این بیشتر توجهات را به انتخابات رقابتی فرماندار  ویرجینیا جلب کرده است، اما رقابت‌های دیگری هم در سراسر کشور هستند که ارزش توجه دارند و پیش‌نمایشی از انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۲ ارائه می‌دهند.

دمکرات‌ها چشم به ویرجینیا و نیوجرسی دارند، دیگر ایالتی که انتخابات فرمانداری دارد، تا محکی برای فضای سیاسی ۲۰۲۲ کسب کنند، زمانی که جو بایدن و دمکرات‌های کنگره در موقعیت دفاعی هستند، با کنترل لب مرزی هر دو مجلس کنگره. جمهوری‌خواهان هم امیدارند با پیامی پیروز اکنون به کسب کرسی برسند، پیامی پیروز ممکن است در فاصله یک سال آن‌ها را به قدرت در واشنگتن برگرداند.

انتخابات فرمانداری ویرجینیا صحنه تقابلی است بین تری مکالیف، فرماندار سابق دمکرات و گلن یانکین، جمهوری‌خواهی که برای اولین بار نامزد شده است و سابقا مدیر شرکت سرمایه‌داری خصوصی بوده است. برخلاف گرایش کلی ایالت به آبی‌ها، این رقابت بین این دو نفر به رقابت نزدیکی تبدیل شده است.

مت گورمن، استراتژیست کهنه‌کار جمهوری‌خواه می‌گوید: «فکر می‌کنم این [رقابت] می‌تواند الگویی برای جمهوری‌خواهانی شود که می‌خواهند رأی‌دهندگان حومه‌نشین را ببرند، چه یانکین ببرد چه ببازد.»

اما موضوع فقط فرماندارها نیستند. چند شهر بزرگ شامل نیویورک، بوستون، آتلانتا و مینیاپولیس، شهردارهایشان را انتخاب خواهند کرد. بیشتر این رقابت‌ها شامل رقابت بین دمکرات‌ها با دیگر دمکرات‌ها خواهد بود و این امتحان دیگری از نبردهای درون حزبی در حال ظهور خواهد بود که سال آینده در بسیاری ایالات برپا خواهد شد.

این رقابت‌هایی هستند که روز انتخابات ۲۰۲۱ باید زیر نظر داشت.

نبرد ویرجینیا

ادعای بدیهی قدیمی که ویرجینیا پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای، پیش‌بینی سیاسی است بار دیگر آزموده خواهد شد.

در دهه‌های اخیر، حزبی که در سال قبل انتخابات ریاست‌جمهوری را برده باشد، تقریبا همیشه انتخابات فرمانداری سال فرد را در ویرجینیا باخته است. تنها استثناء این قاعده پیروزی نزدیک خود مک‌آلیف در ۲۰۱۳ بود.

مک‌آلیف دوباره در تلاش است تاریخ را شکست دهد و این کار را دارد در ایالتی می‌کند که از آخرین باری که در رقابت فرمانداری شرکت کرد، هشت سال قبل، به شکل قابل‌توجهی بسیار آبی‌تر شده است.

دوره دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور سابق برای جمهوری‌خواهان ویرجینیا فاجعه‌بار بود. فرماندار رالف نورثهم، در سال ۲۰۱۷ در انتخاباتی که ابتدا پیش‌بینی شده بود نزدیک باشد، رقیب جمهوری‌خواهش را با قدرت شکست داد. دمکرات‌ها در ۲۰۱۸ سه کرسی مجلس نمایندگان را از رقیب گرفتند و کنترل کامل مجلس قانون‌گذاری ایالتی را در ۲۰۱۹ گرفتند. هر بار هم این سوار بر موج طغیان حومه‌نشین‌ها علیه دونالد ترامپ بودند.

انتخابات سه‌شنبه آزمونی خواهد بود برای این که این تغییر حومه‌نشین‌ها در این ایالت تا چه حد ماندگار است و اندازه‌گیری اولیه‌ای از این تغییر در سطح ملی است، پیش از انتخابات ۲۰۲۲. دمکرات‌ها با فاصله‌ای بادوام در میزان هیجان سیاسی در این ایالت نیز دست و پنجه نرم می‌کنند و این که مک‌آلیف در بیرون آوردن هوادارانش چقدر موفق خواهد بود، ممکن است هم این برنده نهایی ویرجینیا را تعیین کند و هم نشانه اولیه‌ای بدهد از این که پایگاه رأی دمکرات تا چه حد برای انتخابات میان‌دوره‌ای انرژی و انگیزه دارد. 

در تلاشی برای حفظ آن اهالی حومه در اردوگاه خودشان، دمکرات‌ها بی‌امان به دنبال این بوده است که یانکین را به ترامپ وصل کنند، ترامپی که از این نامزد حمایت هم کرده است. یانکین خودش را به عنوان نامزدی حامی ایده «اول ویرجینیا» معرفی کرده است اما خیلی درباره رئیس‌جمهور سابق حرف نمی‌زند.

گورمن می‌گوید: «اگر یانکین می‌خواهد در ویرجینیا حتی نزدیک شود، چه برسد به این که ببرد، باید در حومه‌ها موفق عمل کند. کسانی هم که می‌خواهند از کرسی‌های رقابتی سخت برای جمهوری‌خواهان دفاع کنند یا کرسی‌های دمکرات را ببرند، باید در حومه‌ها رقابت کنند.»

در عین حال یانکین امیدوار است موج را برگرداند و بخشی از رأی‌دهندگانی را ببرد که در چهار سال گذشته از حزب جمهوری‌خواه گریخته اند. برای این کار او تمرکز شدیدی روی بحث آموزش در ایالتی داشته است، درباره همه موضوعاتش. از حمله به فرماندار سابق در این باره تا مقابله با بحث آموزش «نظریه انتقادی نژاد» در مدارس، نظریه‌ای حقوقی و سابقا مهجور که حالا محافظه‌کاران آن را به عنوان برچسبی برای آموزش‌های گسترده‌تر درباره نژاد در مدارس به کار می‌برند.

دو رقابت دیگری که در سطح تمام ایالت برگزار می‌شوند نیز انتظار می‌رود نزدیک باشند: هالا آیالا، نماینده ایالتی دمکرات و وینسام سیرز، نماینده ایالتی سابق جمهوری‌خواه برای کرسی معاونت فرماندار روبه‌روی هم قرار گرفته اند و هر کدام ببرد، اولین زن سیاه‌پوستی خواهد شد که در تاریخ ویرجینیا پیروز رقابتی برای سمت ایالتی شده است. مارک هرینگ دمکرات که مدت‌هاست دادستان کل ایالت بوده و در سال ۲۰۱۹  و زمانی که سه مقام ارشد انتخابی ایالت همه با طوفان رسوایی همزمان مواجه بودند، اذعان کرده بود که در دوران دانشگاه از «صورت سیاه» [در کارهای نمایشی و سرگرمی] استفاده کرده است، چالش از سوی جیسون میارس، نماینده ایالتی جمهوری‌خواه را پیش رو دارد.

دمکرات‌ها در تلاش برای حفظ کنترل مجلس پایین‌تر در کنگره ایالتی نیز هستند، جایی که در آن بعد از تغییر کنترل در سال ۲۰۱۹ اکثریت نزدیکی دارند. به خاطر تأخیر در داده‌های تغییرات جمعیتی مناطق کنگره، این انتخابات با خطوط تقسیم دهه گذشته برگزار خواهد شد و ممکن است سال آینده با نقشه جدید تکرار شود.

نفرین صاحب منصب در نیوجرسی

در نیوجرسی، فیل مرفی صاحب منصب نیز با ارواح انتخابات گذشته دست به گریبان است. پیروزی برای مرفی به معنای شکست نفرینی ۴۴ ساله خواهد بود: او بعد از برندن برن در سال ۱۹۷۷، اولین دمکراتی خواهد بود که در مجلس ایالتی نیوجرسی برای دور دوم نیز پیروز انتخابات می‌شود.

مرفی، از سفرای سابق دوران اوباما که از مدیران ارشد شرکت گلدمن-سَکس نیز بود، تا حد زیادی با تکیه بر سابقه‌اش از دستاوردهای پیشرو و نیز سیاست‌های مربوط به کرونا در رقابت حاضر است. او نیز تلاش کرده است رقیب جمهوری‌خواهش، یعنی جک سیاتارلی، عضو سابق شورای ایالتی را به ترامپ وصل کند. رئیس‌جمهور سابق در این انتخابات از کسی حمایت نکرده است.

سیاتارلی گفته است محدودیت‌های کرونایی مرفی کسب‌وکارهای کوچک را به سمت تعطیلی راند و به اجبار استفاده از ماسک برای بچه‌های مدرسه نیز اعتراض کرده است. او مکررا تصمیم مرفی در اوایل پاندمی را نیز برجسته کرده است که خانه‌های سالمندان را موظف کرد مبتلایان به کرونا را که در بیمارستان بودند، دوباره بپذیرند، اقدامی که سیاتارلی می‌گوید منجر به بیش از ۸ هزار مرگ در خانه‌های سالمندان شد که در این مراکز مراقبت بلندمدت گزارش شده اند.

مرفی در تبلیغات خود بابت حضور در تجمع «دزدی انتخابات را متوقف کنید» بعد از انتخابات ۲۰۲۰ [که با هدایت ترامپ با ادعای تقلب در انتخابات برگزار می‌شدند] به سیاتارلی حمله کرده است. این علی‌رغم سابقه سیاتارلی به عنوان عضو میانه‌روی شورا و تلاش‌های اخیر او برای فاصله‌گرفتن از ترامپ بوده است. مرفی همچنین رهبران دمکرات را به ایالت آورده است، شنبه گذشته تجمعی با حضور باراک اوباما رئیس‌جمهور سابق نیز برگزار کرده است و دوشنبه نیز بایدن سفری رسمی به ایالت داشته است.

نظرسنجی عمومی محدودی در این رقابت انجام شده است و تازه‌ترین نظرسنجی‌ها مرفی را با فاصله‌ای بین ۶ تا ۱۳ درصد پیشتاز نشان می‌دهند. گرچه دمکرات‌های نیوجرسی در میان ثبت‌نام‌کننده‌ها برای رأی‌دادن در انتخابات ۱ میلیون نفر از جمهوری‌خواهان پیشتازند، رأی‌دهندگان این ایالت به تکرار نشان داده اند حاضر به انتخابات یک جمهوری‌خواه به عنوان فرماندار هستند.

بازی فاصله‌ها در نیویورک

سرنوشت رقابت برای جانشینی شهردار نیویورک، بیل دی بلازیو تقریبا قطعی است: اریک آدامز دمکرات می‌رود که رقیبش را در شهری شکست دهد که اعضای حزبش با نسبت ۷ به ۱ از جمهوری‌خواهان ثبت‌نام‌کرده بیشترند.

آدامز در مقدماتی در مقابل کمیسیونر بهداشت شهری قرار داشت که حمایت نیویورک تایمز را داشت و بر اساس اعتبارش در سابقه مدیریتی در رقابت حاضر شده بود و نیز وکیل پیشرویی که تریبونی در شبکه ام‌اس‌ان‌بی‌سی داشت. بعد از این رقابت سخت مقدماتی، این نامزد هیچ چیز را به بخت و اقبال وا نمی‌گذارد. او بیشترین میزان جمع‌آوری کمک‌های مالی را انجام داده است، حمایت سیاستمداران با ایدئولوژی‌های واگرا را جلب کرده است و از این که در مناظره تلویزیونی اخیر با رقیبش زیاد درگیر شود نیز خودداری کرده است.

با توجه به وضعیت شانس دو طرف، فاصله رأی پیروز چیزی است که چشم آدامز بعد از پایان رأی‌گیری در روز انتخابات به آن خواهد بود. این کاندیدا می‌خواهد به اندازه کافی حمایت جلب کند که بتواند وقتی وارد اولین سال کاری‌اش در دفتر کار جدید می‌شود، با اعتبار مدعی حکمی از سوی مردم شود، به‌خصوص با توجه به دو دستگی درون حزبی بین میانه‌روها و پیشروها.

بیل دی بلازیو، شهردار در حال خروج در سال ۲۰۱۳ جو لوتا، رقیب جمهوری‌خواهش را با فاصله ۴۹ درصدی شکست داد، پیش از آن که نگاه نیویورکی‌ها به جمهوری‌خواهان با ریاست‌جمهوری یک‌دوره‌ای ترامپ شکل بگیرد.

کریس کافی، مشاور سیاسی که کارزار اندرو ینگ علیه آدامز را هدایت کرد، می‌گوید: «نسبت ثبت نام رأی‌دهندگان به عنوان دمکرات در مقابل جمهوری‌خواهان در طول ۲۰ سال گذشته مدام در حال افزایش بوده است. تازه بسیاری از جمهوری‌خواهان هم جذب اریک شده است. به مقامات انتخابی محلی و کمک‌کننده‌های مالی نگاه کنید. بنابراین شانس این وجود دارد که اریک به فاصله بیش از ۵۰ درصد یا حتی بیشتر از این برسد.»

آدامز از زمان پیروزی انتخابات مقدماتی در ۲۲ ژوئن، به دنبال برپایی خیمه بزرگی از هواداران بوده است و هم به دنبال رأی مدیران کسب‌وکارها رفته و هم رأی پیشروها. او همچنین برای اندازه‌گیری پیروزی‌اش، میزان مشارکت را نیز در نظر دارد، برای بررسی این که آیا دمکرات‌های چپ افراطی که در حاشیه ایست ریور در بروکلین و کویینز زندگی می‌کنند، مثل هواداران سرسخت الکساندریا اوکازیو کورتز که بلوک کوچک اما روبه‌رشدی از دمکرات‌ها را شکل می‌دهند، علی‌رغم اختلافات سیاسی برای حمایت از او می‌آیند یا نه.

آدامز که در مقدماتی با حمایت رأی‌دهندگان سیاه و لاتین‌تبار در مناطق حاشیه‌ای‌تر پیروز شده است، روی جلب رأی منهتن هم دارد کار می‌کند، تنها منطقه‌ای که در نهایت به رقیب مقدماتی‌اش، کاترین گارسیا باخت.

لوپ تاد مدینا که برای رقیب همین انتخابات شهرداری، ری مک‌گوایر کار کرده بود، پیش‌بینی مشابهی دارد که آدامز با حداقل ۵۰درصد فاصله با کورتیس اسلیوای جمهوری‌خواه به راحتی از صحنه بیرون خواهد آمد.

تاد مدینا می‌گوید: «من منتظر برد آدامز هستم. نگاهم به این هم هست که ببینم آیا با هر سه بسته رأی پیش می‌رود یا نه: جلب رأی اکثریت در میان دمکرات‌ها، مستقل‌ها و جمهوری‌خواهان.»

دیگر انتخابات شهرداری‌ها

در شهرهای دیگر، دمکرات‌ها با دیگر دمکرات‌ها مواجه هستند، در فضایی که کارزار شهرداری تبدیل به عرصه اثبات خود برای أینده حزب می‌شود. در حالی که بسیاری از این رقابت‌ها غیرحزبی شده اند، کاندیداها موضع خود را برای رأی‌دهندگان بر مبنای خطوط ایدئولوژیک و فرهنگی تبیین کرده اند. امنیت عمومی، سلامت و ساختارهای عمرانی محل اختلاف نظرها هستند.

در چندین شهر، رقابت‌های قدیمی بین پیشروها و میانه‌روها شکل گرفته است. علی‌رغم پیروزی آدامز در مقدماتی نیویورک در ژوئن، آرون چپِل، مدیر سیاسی کارزار پیشروی «انقلاب ما» امسال را «سال بزرگی» برای پیشروها در انتخابات شهرداری می‌بیند، از بوستون تا کلیولند.

شهر بوفالو در ایالت نیویورک یکی از انتخابات به‌شدت رقابتی را دارد که در آن پیشروها پشت اینیا والتون، سوسیالیستی جمع شده اند که امسال در مقابل بایرون براون، شهردار دمکرات پیروزی مقدماتی غیرمنتظره‌ای را رقم زد. براون حالا به دنبال کارزاری علیه والتون است که در آن حامیانش علی‌رغم ناکامی‌اش در کسب نامزدی حزب، نام او را دستی بنویسند و در صندوق رأی بیاندازند و این انتخابات عمومی را تبدیل به انتخابات مقدماتی دوباره‌ای کرده است. الکساندریا اوکازیو کورتز، عضو مجلس نمایندگان و نینا ترنر، نامزد سابق کنگره، به بوفالو رفته اند تا در کارزار حمایت از والتون شرکت کنند. او حمایت سناتور برنی سندرز را نیز کسب کرده است. سناتور چاک شومر [از نیویورک]، رهبر اکثریت سنا که در مقدماتی از براون حمایت کرده بود، دو هفته پیش از والتون حمایت کرد. او بعد از دو نسل اولین سوسیالیستی خواهد بود که شهردار یک بزرگ در ایالات متحده می‌شود.

پیشروها شانس بهتری در بوستون دارند، جایی که در آن میشل وو، عضو شورای شهر و از مریدان سناتور الیزابت وارن در مقابل آنیسا اسیبی جورج، دیگر عضو شورای شهر، فاصله‌ای بین ۲۵ تا ۳۲ درصدی در آخرین نظرسنجی‌ها گرفته است. سیاستمداران و رأی‌دهندگان پیشرو دور وو جمع شده اند. وو خواستار «قرار جدید سبز» برای بوستون شده است و نیز خواستار سیستم حمل‌ونقل عمومی رایگان. رقیب او، دمکراتی که با استانداردهای بوستون میانه‌رو به حساب می‌آید، سعی کرده وو را به تلاش‌های برای لغو بودجه پلیس وصل کند و به برنامه‌های او با این عنوان حمله کرده است که بیش از حد بلندپروازانه‌اند.

چپل گفته است، «انقلاب ما» که از نامزدهای پیشرو حمایت می‌کند، نسبت به کلیولند هم احساس خوبی دارد، جایی که در آن جاستین بیب، مدیر مؤسسات غیرانتفاعی، در مقابل کوین کلی، رئیس شورای شهر رقابت می‌کند و همین طور در سینسیناتی که در آن آفتاب پوروال، از کارکنان سابق دادگاه محلی در مقابل شهردار سابق، دیوید مان قرار گرفته است. هم بیب و هم پوروال انتخابات مقدماتی خود را برده اند.

در رقابت شهرداری آتلانتا، بیشتر فضا و آنتن رقابت صرف بحث «جرم» شده است. رأی‌دهندگان تصمیم خواهند گرفت آیا برای نظارت بر یکی از شهرهای بسیار برجسته از لحاظ سیاسی در میان ایالت‌های جنوبی، به رهبری جدید اعتماد کنند یا به چهره‌ای آشنا بازگردند. کاسیم رید، شهردار سابق، تلاش خود برای بازگشت به سمت سابق را بر مبنای برنامه‌هایی برای مقابله با رشد تقریبا ۶۰ درصدی جرائم خشونت‌آمیز در شهر بنا نهاده است، با استخدام پلیس‌های بیشتر و تزریق بودجه به پروژه‌های محلی. رقیب پیشتازش، فلیشا مور، رئیس شورای شهر اما با برنامه‌ای برای مبارزه با جرائم که تأکید را روی کودکان، دادگاه‌ها و تماس‌ها می‌گذارد، خود را از میان دیگر نامزدها صحنه شلوغ رقابت دور کرده است. در میان وعده‌های انتخاباتی او، گفت‌وگوی چهره‌به‌چهره با ۹۸ درصد از همه افسران پلیس شهر است.

در مینیاپولیس هم، جایی که قتل جورج فلوید تلاشی ملی برای اصلاح در روند اعمال قانون را کلید زد، متممی جامع برای منشور شهری که دپارتمان پلیس شهر را متحول خواهد کرد، خطوط رقابت را تعیین می‌کند. متمم «بله برای مینیاپولیس»، اگر تصویب شود، دپارتمان پلیس شهر را با دپارتمان امنیت عمومی جایگزین خواهد کرد برای رسیدگی به موقعیت‌های اضطراری، پیش از افسران پلیس، مدیران بحران یا مددکاران را خواهد فرستاد. در حالی که جیکاب فری، شهردار فعلی، از این متمم حمایت نمی‌کند، این متمم حمایت اکثریت گروه‌های فعالان سیاسی شهر را با خود دارد، شامل رقیب اصلی‌اش، شیلا نژاد که از جمله سازمان‌دهندگان اصلی اعتراضات تابستان گذشته پس از مرگ فلوید بود.

نژاد و کیت کنات، نماینده سابق پیشروی ایالتی، رقابتی سخت در تعقیب فری در مینیاپولیس دارند. در سیاتل هم، ام لورنا گونزالز، رئیس پیشروی شورای شهر، در نظرسنجی اخیر از بروس هارل، عضو سابق شورای شهر عقب بود.

تجمع دمکرات‌ها در انتخابات ویژه فلوریدا

یکی از ۱۱ دمکراتی که در انتخابات ویژه مقدماتی شرکت کرده اند، کرسی فلوریدای جنوبی را خواهد گرفت که پیشتر در اختیار السی هیستینگز بود. او در ماه آوریل بعد از مدت‌ها مبارزه با سرطان درگذشت.

صحنه شلوغ رقابت برای کرسی منطقه ۲۰ فلوریدا شامل سه نماینده ایالتی و دو کمسیسونر محلی می‌شود. هیچ کاندیدایی به‌تنهایی پیشتاز آشکار رقابت نبوده اند و این یعنی ممکن است تکلیف انتخابات با فاصله‌ای مشخصا کم از میان آرا تعیین شود.

این منطقه که اکثریت جمعیتش سیاهان هستند، محلاتی را در مناطق بروارد و پالم بیچ به هم وصل می‌کند، با گسترده بزرگی از مناطق روستایی کشاورزی. این منطقه، به شکل قاطع دمکرات است بنابراین انتظار می‌رود برنده مقدماتی دوم نوامبر به سادگی در انتخابات عمومی ژانویه پیروز شود.

در میان رقبا،‌ سناتور ایالتی پری تورستون، نمایندگان ایالتی بابی دوبوس و اوماری هاردی و کمیسیونر منطقه بروارد دیل هولنس و شهردار سابق منطقه بروارد باربارا شریف هستند. بیشترین جذب کمک مالی را مدیر بخش خدمات درمانی، شیلا چرفیلوس مک‌کورمیک داشته است که ۳.۸ میلیون دلار از پول خود را وارد رقابت کرده و سال گذشته نیز رقابتی ناکام با هیستینگز داشت.

همه دمکرات‌هایی که در این رقابت هستند، رأیی قابل اتکا برای نانسی پلوسی برای ریاست مجلس نمایندگان هستند و از بسیاری از ایده‌های تقنینی که بایدن و دمکرات‌های مجلس پیش آورده اند حمایت کرده اند. اما هاردی تحت فشار انتقادات دمکرات‌های یهودی است، چون گفته است از جنبش بایکوت، سلب سرمایه و تحریم علیه اسرائیل حمایت می‌کند و چون با ارائه کمک‌های تکمیلی به اسرائیل برای سیستم دفاع موشکی‌اش مخالف است.

انتخابات ویژه فلوریدا بیشترین عدم اطمینان را در خود دارد، اما تنها انتخابات کنگره برای زیر نظر گرفتن نیست. در اوهایو، انتخابات ویژه‌ای برای مناطق ۱۱ و ۱۵ ایالت برپا خواهد بود. شانتل براون، عضو شورای منطقه کویاهوگا انتخابات مقدماتی دمکرات‌ها برای منطقه ۱۱ را برده است و انتظار عمومی این است که به سادگی از رقیب جمهوری‌خواهش، لاورن گور، تاجری که پیشتر هم برای سمت‌های سیاسی در انتخابات شرکت کرده، ببرد. در منطقه ۱۵ اوهایو، مایک کری جمهوری‌خواه، لابی‌گر صنایع ذغال‌سنگ، در مقابل السیون روسو، نماینده ایالتی دمکرات برای جانشینی استیو استیورز در ایالتی که به‌شدت جمهوری‌خواه‌تر است، رقابت می‌کند.

منبع: پولیتیکو

ارسال نظر