کد خبر : 4141

قسمت ششم

پوتین خطاب به بولتون گفت: باید مستقیماً به ترامپ بگوییم که روس‌ها نیازی به ایرانی‌ها در سوریه ندارند.

به گزارش پیام نو، کتابی به قلم مشاور پیشین امنیت ملی ایالات متحده آمریکا با واکنش‌های بسیاری در محافل سیاسی جهان روبرو شده است. جان بولتون در این کتاب به روابط سیاسی ایران و آمریکا در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ اشاره کرده است.

پیام نو در سلسله مطالبی به ترجمه مهمترین بخش‌های کتاب جدید جان بولتون که درباره ایران نوشته، می‌پردازد.

او در این کتاب با عنوان «پیاده‌روی طولانی به سمت اتاق کناری بال غربی» می‌نویسد: ترامپ واقعاً می‌خواست پوتین به واشنگتن سفر کند؛ اما روس‌ها قصد سفر به آمریکا را نداشتند و هلسینکی و وین به عنوان محل ملاقات احتمالی در نظر گرفته شد. روسیه، وین را تحت فشار قرار داد و ما هلسینکی را؛ اما بعدتر معلوم شد که ترامپ علاقه‌ای به هلسینکی ندارد. «آیا فنلاند کشور وابسته روسیه نیست؟» ترامپ این سؤال را مطرح کرد. (بعدها، ترامپ از کِلی پرسید که آیا فنلاند جزئی از روسیه است.) «هرچه آنها [روس‌ها] می‌خواهند! به آنها بگو که ما هر کاری بخواهند انجام خواهیم داد.» پس از شوخی‌های زیادی که در این مورد کردیم، در مورد هلسینکی به توافق رسیدیم.

سه‌شنبه، 26 ژوئن، هواپیما در فرودگاه ونووکوو مسکو فرود آمد و صبح روز بعد به خانه اسپاسو، اقامتگاه سفیر ایالات متحده در مسکو که سال‌ها محل اقامت سفرای ما بوده، رفتم. جان هانتسمن (سفیر آمریکا در روسیه) قرار صبحانه را با متفکران و تأثیرگذاران روسی تنظیم کرده بود، از جمله ایگور ایوانف وزیر خارجه پیشین روسیه و مقامات شورای امنیت ملی و سفارت. آنها را می‌شناختم و در دولت بوش پسر با آنها کار کرده بودم. روس‌ها در بدبینی در خصوص چشم انداز بهبود روابط ایالات متحده و روسیه تقریباً متفق‌القول بودند. 

سپس هانتسمن و هیئت همراه ما به دفاتر شورای امنیت فدراسیون روسیه در استرایا پلوشاد (Staraya Ploshad) رفتند تا با همتایان خود دیدار کنند. هر دو کشور تیم کاملی داشتیم تا در مورد همه مسائل به بحث بپردازیم، از ایران گرفته تا کنترل تسلیحات. قرار بود پوتین و ترامپ بعداً با هم صحبت کنند. 

اتاق محل ملاقات بسیار بزرگ بود، به رنگ‌های سفید و آبی، اهالی مطبوعات از قبل در اتاق حضور داشتند، آماده عکس گرفتن از پوتین، مطابق تشریفات روسی، در مرکز اتاق صبر کردم تا پوتین با من ملاقات کند و روبروی دوربین‌ها با هم دست دادیم. مطبوعات روسی بعداً (به نادرست) گزارش دادند که پوتین به‌موقع برای این نشست حاضر بود. با حضور رسانه‌ها، پوتین به کاهش روابط روسیه و آمریکا پرداخت و  سیاست داخلی آمریکا را مقصر کاهش روابط عنوان کرد. 

پوتین در مورد سوریه پرسید، در مورد تمایل ما برای خروج نیروهای ایرانی، چه کسی این کار را انجام خواهد داد؟ این یکی از آن لحظاتی بود که پوتین به من اشاره کرد و گفت: باید مستقیماً به ترامپ بگوییم که روس‌ها نیازی به ایرانی‌ها در سوریه ندارند و این که روسیه هیچ نفعی از حضور ایران در آنجا نمی‌برد. ایران دستور کار خود را با توجه به اهداف خود در لبنان و با شیعیان، در سوریه دنبال می‌کرد که هیچ ارتباطی با اهداف روسیه نداشت و مشکلاتی برای روسیه و اسد ایجاد می‌کرد.

1

هدف روسیه به گفته پوتین، تثبیت دولت سوریه برای جلوگیری از هرج و مرج بود، مانند هرج و مرج در افغانستان، در حالی که ایران اهداف گسترده‌تری داشت، در حالی که روسیه می‌خواست ایران از سوریه خارج شود، پوتین نمی‌توانست اطمینان دهد که خروج کامل ایران از سوریه اتفاق می‌افتد و نمی‌خواست روسیه، وعده‌هایی بدهد که تحقق نمی‌یابد. کل جلسه پوتین با اشاره به مخالفت سوریه گذشت، وی به‌شدت فشار آورد که آنها متحدین قابل اعتماد ما نیستند و دیگر نمی‌توان به آنها اعتماد کرد. در عوض، اصرار کرد روند صلح سوریه را پیش ببریم. گفتم: اولویت ما نابودی داعش و از بین بردن همه نیروهای ایرانی است. ما درگیر جنگ داخلی سوریه نبودیم. اولویت ما ایران بود.

در مورد ایران، پوتین به خروج ما از توافق هسته‌ای ریشخند زد و با حالتی متعجب، گفت: اکنون که ایالات متحده از توافق خارج شده، اگر ایران نیز از توافق خارج شود، چه اتفاقی می‌افتد؟ اسرائیل نمی‌تواند به‌تنهایی علیه ایران اقدام نظامی انجام دهد؛ زیرا منابع یا توانایی ندارد، مخصوصاً اگر اعراب پشت سر ایران متحد شوند که حرف تمسخرآمیزی بود. من پاسخ دادم که ایران به توافق پایبند نبوده و به ارتباط ایران و کره شمالی در خصوص رآکتور سوریه که اسرائیلی‌ها سال 2007 آن را نابود کردند، پرداختم و ادامه دادم که ما به دقت در جستجوی شواهدی هستیم که دو گسترش دهنده سلاح هسته‌ای در حال حاضر نیز با هم همکاری دارند. در هر رویدادی، اعمال مجدد تحریم‌ها علیه ایران پیش از این تلفات سنگینی را هم از نظر داخلی و هم از نظر بین‌المللی برای آنها داشت و برای ایران مشکل ایجاد کرده بود. 

لندن 

تا روز یکشنبه در Turnberry ماندیم، ترامپ گلف بازی کرد و با نخست وزیر اسرائیل نتانیاهو چندین تماس داشتیم. موضوع اصلی ملاقات اخیر نتانیاهو با پوتین بود که به‌ویژه درباره مسائل سوریه بحث کرده بودند. همانطور که پوتین در دیدار قبلی با من تأکید کرده بود، به نتانیاهو نیز گفته بود که ایران مجبور است سوریه را ترک کند، هدف پوتین با ما مشترک است؛ اما اسد مشکلاتی داشت که مانع از این می‌شد که پوتین ایرانی‌ها را تحت فشار قرار دهد؛ البته اسد برای پیشبرد نیروهای خود در ادلب علیه مخالفان سوریه و چندین گروه تروریستی به نیروهای ایرانی تکیه داشت؛ اما درگیری در ادلب یک مسئله بود، در عین حال، هیچ بهانه‌ای برای اسد برای واردات سیستم‌های تسلیحاتی وجود نداشت که فقط برای تهدید اسرائیل قابل استفاده بود.

پوتین گفت که شرایط را درک می‌کند؛ اما هیچ قولی نمی‌دهد. اسرائیل به‌درستی معتقد بود که آمریکا نگران ادامه حضور ایران در سوریه بود، که پوتین نیز گفت که با این موضوع مخالف است؛ اما نگرانی ما را درک کرده است. نتانیاهو، پوتین را برای ایجاد «مرز دائمی» در بلندی‌های جولان، که هدف دیرینه اسرائیل بود، با سوریه از یک طرف و اسرائیل از طرف دیگر تحت فشار قرار داد، این موضوع برای من به معنی خروج نیروهای سازمان ملل و جدایی مناطق و بازگشت به وضعیت مرزی «عادی» بود. 

هلسینکی (دیدار پوتین با ترامپ)

ساعت 9 و نیم صبح برای صرف صبحانه به محل مجتمع مانتیونیمی، خانه رئیس جمهور فنلاند رفتیم. اگرچه چندین موضوع را بررسی کردیم، نینیسته (رئیس جمهور فنلاند) خواست در مورد روسیه، سه نکته را مطرح کند، اول، نحوه برخورد با پوتین. «نینیسته» به ترامپ یادآوری کرد که پوتین، مبارز است و به‌همین دلیل ترامپ در صورت حمله وی باید عقب‌نشینی کند. دوم، نینیسته بر اهمیت احترام به پوتین تأکید کرد و این که اگر اعتماد ایجاد شود، نظرات وی از هم گسسته می‌شود. سرانجام، صحبت‌های خود را با جمله‌ای فنلاندی پایان داد، «قزاق‌ها هر چیزی که سست است را تصاحب می‌کنند.»

در زمان بازگشت به Kalastajatorppa (هتل محل اقامت ترامپ و هیئت همراه) شنیدیم که هواپیمای پوتین با تأخیر مسکو را ترک کرده و معلوم بود می‌خواهد طبق معمول میهمانان خود را منتظر نگه دارد. امیدوار بودم که ترامپ به اندازه کافی از این مسئله عصبانی شود تا نسبت به پوتین سخت‌گیرتر از حالت عادی باشد. در نظر داشتیم که اگر پوتین بیش از حد تأخیر داشت، جلسه را به طور کامل لغو کنیم و تصمیم گرفتیم که در هر صورت، پوتین برای مدتی در کاخ ریاست جمهوری فنلاند منتظر بماند.

طی جلسه طولانی و نفس‌گیر، تقریباً حدود دو ساعت، یک به یک صحبت کردیم. ترامپ در حدود 15، 15 دقیقه با کِلی، پومپئو، هانتسمن و من صحبت کرد. بیشتر گفت‌وگوها در مورد سوریه بود، با تأکید ویژه بر کمک‌های بشردوستانه و بازسازی سوریه (که روسیه از ما و غرب به‌طور کلی خواست سرمایه‌گذاری کنیم) و خروج ایران از سوریه. مترجم ایالات متحده بعداً به فیونا هیل و جو وانگ گفت که پوتین 90 درصد از زمان (به استثنای ترجمه) صحبت کرده است. ترامپ گفت واضح بود که پوتین «می‌خواهد» از سوریه خارج شود و او، نتانیاهو را دوست داشت. ترامپ همچنین گفت پوتین به نظر نمی‌رسد که اهمیتی به خروج ما از توافق هسته‌ای ایران بدهد، اگرچه پوتین گفت که روسیه در توافق باقی خواهد ماند. 

ترامپ از پوتین خواست تا موضوعات را یک به یک توصیف کند و پوتین گفت: «ترامپ برای نخستین بار مسئله دخالت در انتخابات را مطرح کرده» و سپس گفت که امیدوار است بتوانیم توضیح مشترک در مورد این مسئله ارائه دهیم. پوتین گفت که همه باید قول بدهیم دیگر حملات سایبری اتفاق نخواهد افتاد. مطمئناً اینگونه خواهد شد. پوتین بحث پیرامون اوکراین، سوریه، ایران و کره شمالی را با چند اظهار نظر از طرف ترامپ ادامه داد و همه موضوعات همانطور که ترامپ پیشتر توضیح داده بود، جلو رفت.

مترجم: مسعود سعیدی مقدم

ارسال نظر