کد خبر : 6729

رضا بیک ایمان‌وردی

در سینمای پیش از انقلاب ستاره‌های دیگری نیز بودند که چراغ سینما را روشن نگه می‌داشتند؛ یکی مثل رضا بیک ایمانوردی.

پیام نو| سینمای پیش از انقلاب فقط در نام‌های برجسته‌ای مثل بهروز وثوقی، محمدعلی فردین و ناصر ملک‌مطیعی خلاصه نمی‌شود. ستاره‌های دیگری نیز بودند که چراغ سینما را روشن نگه می‌داشتند؛ یکی مثل رضا بیک ایمانوردی.

جزو معدود بازیگران سینما بود که هم در نقش‌های کمدی می‌درخشید، هم وقتی قهرمان اول فیلم بود، قیاقه‌اش جدی و کاریزماتیک می‌شد، به همین دلیل لقب «مرد هزار چهره سینما» را به او دادند.

بیک در فیلم‌های کمدی‌اش با الهام از شخصیت مشهور «ستوان کُلُمبو»، لحن و گویشی خاص با صدای منوچهر اسماعیلی، دوبلور نامدار را به نمایش گذاشت که به کاراکتری ماندگار در سینمای ایران تبدیل شد.

یکی دیگر از ویژگی‌های متمایز بیک، بدلکاری فیلم‌های‌اش بود که توسط خودش انجام می‌شد. در جوانی قهرمان کشتی‌کج ایران بود. او را به‌نوعی پدیدآورنده هنر بدل‌کاری و ژانر اکشن در سینمای ایران نیز می‌دانند.

درخشش بیک ایمانوردی در سینمای ایران، نظر فیلمسازی ایتالیایی را جلب کرد. «دِموفیلو فیدانی» از بیک در نقش اصلی فیلم گانگستری «صندلی الکتریکی» تولید سال 1969 استفاده کرد. «سیلوا کوشینا»، بازیگر ایتالیایی و «لارنس هاروی» هنرپیشه بریتانیایی به لوکیشن فیلم می‌رفتند تا از نزدیک، بازی بیک در سکانس‌های خطرناک را ببینند.

رضا بیک ایمانوردی 25 خرداد سال 1315 در تهران متولد شد. پدرش اصالت باکویی داشت و مادرش اهل «شاهین تپه» قزوین بود.

سال 1340 ساموئل خاچیکیان، کارگردان مشهور سینما، چهره و هیکل بیک را برای بازی در سینما، مناسب دید و نقش کوتاهی در فیلم «فریاد در نیمه‌شب» به او داد.

در بیش از 150 فیلم بازی کرد. بعد از انقلاب، ابتدا به آلمان و سپس آمریکا رفت. مدتی راننده کامیون بود.

سرانجام 22 شهریور سال 1382 تسلیم سرطان شد و در ایالات متحده درگذشت.

امروز هفدهمین سالمرگ یکی از بازیگران تکرار نشدنی سینمای ایران است.

ارسال نظر