کد خبر : 6897

شهریار

یکی از برجسته‌ترین شاعران معاصر ایران زمین، بدون شک «شهریار» است.

پیام نو| یکی از برجسته‌ترین شاعران معاصر ایران زمین، بدون شک «شهریار» است؛ شاعری که اشعارش، شهرت فراوانی در بین مردم و جای ثابتی نیز در کتاب‌های درسی دارد.

از جمله مشهورترین آثار شهریار، غزلی است که با مصرع «علی ای همای رحمت...» آغاز می‌شود. داستان معروفی از خواب آیت‌الله سید شهاب‌الدین مرعشی نجفی، مرجع تقلید شیعه درباره این شعر وجود دارد که البته به اشکال مختلف روایت شده است.

«آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا»، یکی دیگر از اشعار فراموش‌نشدنی شهریار است؛ شعری عاشقانه و جانسوز. سال 1309، یکی از درباریان، دختر مورد علاقه شهریار را از چنگش درآورد و شهریار را بازداشت و به نیشابور تبعید کرد؛ روزهایی سرشار از تنهایی، اشک و راز و نیاز با خدا.

سال‌ها بعد، خبر سکته شخصِ درباری را به شهریار دادند. دوستانش، شهریار را به تهران بردند و در بیمارستان بستری کردند. دختر مورد علاقه‌اش به بالینش آمد. شهریار در حالی که در تب می‌سوخت، سرود: «آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا».

سید محمدحسین بهجت تبریزی متخلص به شهریار، بیش از 28 هزار بیت شعر به زبان فارسی و حدود سه هزار بیت به زبان تُرکی سرود. «حیدربابایه سلام» یا «سلام بر حیدربابا»، منظومه‌ای مشهور از شهریار به زبان تُرکی است. او در این منظومه از دوران کودکی‌اش در زادگاهش، روستای خُشگِناب در پای کوه حیدربابا یاد می‌کند.

عاشق حافظ بود، تضمین‌های بسیاری از حافظ دارد، اما خودش نیز ذهن و زبانی منحصربه‌فرد داشت؛ چه وقتی «جوانی شمع ره می‌کرد که جوید زندگانی را» و چه وقتی تهرانی‌ها را به رعایت انصاف دعوت می‌کرد!

شهریار سرانجام 27 شهریور سال 1367 در سن 82 سالگی درگذشت. روز بزرگداشت شهریار، روز شعر و ادب پارسی است.

ارسال نظر